Normaliter is België, afgezien van Aborted en Amenra, niet een land waar ik opzienbarende metal releases van verwacht. Daarom is het Mechelse Hippotraktor met Annihilist juist zo’n prettige verrassing. Eens kijken of ik mijn enthousiasme met enige fatsoen aan het spreekwoordelijke papier kan toevertrouwen.
De muziek van Hippotraktor is uiterst eigenzinnig van aard, maar laat zich toch aardig vangen als een kruising tussen Meshuggah zonder het mechanische gevoel, The Ocean-achtig progressieve epiek, Tool-achtige percussie en het postmetal gevoel van het betere Isis (Oceanic/Wavering Radiant). Of Annihilist het beste te omschrijven is als postmetal is met progressieve invloeden of progressieve metal met postmetal invloeden, laat ik graag aan de luisteraar over. Avontuurlijke muziek die meerdere luisterbeurten nodig heeft, is het in ieder geval wel.
Op nummers als I Breath. I Am, Builder Of Eden en op Oblivion Walker laat Hippotraktor overtuigend zien hoe het spelen met muzikale contrasten hun muziek de nodige diepgang geeft. Het titelnummer en het meeslepende A Different Now zijn hier ook schitterende voorbeelden van. Met name het intense drumwerk van Lander De Nyn en de afwisselende vocalen van Stefan de Graef en gitarist Kristof Du Jardin en de grootste gitaarmuur afgewisseld met meer melodieuze momenten geven het album kleur en smaak.
Of Annihilist van Hippotraktor in mijn jaarlijst gaat eindigen, is lastig aan te geven. Wel kan ik stellen dat dit een van de beste releases is die ik dit jaar tot nu toe heb gehoord. Aanrader!