Het uit Gent afkomstige progressieve metalband Left Eye Perspective is voor mij een nobele onbekende. Nu kent Vlaanderen als geheel een sterke metalscene met kleppers, zoals Amenra, Psychonaut, Hippotraktor en Stake om een paar te noemen. Recentelijk de heren een nieuwe plaat uitgebracht, genaamd Horizons. Eens kijken of deze plaat mijn horizon kan verbreden.
Left Eye Perspective geeft op dit album blijk van een brede muzieksmaak, aangezien naast progressieve metal net zoveel invloeden uit grunge, post-metal als stoner en sludge op te tekenen zijn. Zeg maar een soort hybride tussen Mastodon, Alice In Chains, Baroness en Rush. Op papier een lastige combinatie, maar Left Eye Perspective weet dit knap tot een geheel te smeden. Ruins en Wail And Howl neigen wat meer richting Crack The Skye-era Mastodon, terwijl Test Of Time part I – Mirror Maze en Remnants qua zang en gitaargeluid sterker mij sterk aan post Dirt-era Alice In Chains doet denken.
De bovengenoemde invloeden zijn slechts indicaties, want op Repentence, Test Of Time part 2 – Finding Utopia en Loki Patera laat Left Eye Perspective genoeg eigen smoel zien. Persoonlijk vind ik het ook zeer positief dat de heren hun muzikale talenten inzetten in het schrijven en vormgeven van herkenbare composities in plaats van eindeloze gitaar- en keyboardsolo’s à la Dream Theater en soortgenoten. Het enige zwakke punt van Horizons is wat mij betreft de ietwat zompige productie, waardoor met name de gitaren en drums een hoop van hun kracht verliezen.
Left Eye Perspective heeft met Horizons een kwalitatief prima album uitgebracht. Qua songmateriaal kunnen de heren zich prima met de grote jongens in het genre meten. De volgende keer een voller en krachtiger geluid en dan moet het wel goed komen met dit progressieve gezelschap!