De voormalige Deep Purple coverband Purpendicular komt samen met drummer Ian Paice met hun vierde album.
De basis voor dit album wordt in de hete zomer van 2024 gelegd. De band besluit om in een klein dorpje, net buiten Porto en hoog in de bergen te gaan schrijven aan een nieuwe reeks nummers. De alles verwoestende bosbranden van die zomer bedreigden de band al op de eerste avond. De bandleden worden gered en naar een veiliger omgeving gebracht vanwaar ze de branden hun vernietigende werk kunnen zien doen.
Op de nieuwe locatie wordt het thema Banned bedacht. We leven immers in een cultuur waar het minste of geringste al kan leiden tot uitsluiting omdat iemand zich beledigd voelt. En als je dan de twee voorlaatste letters doorstreept krijg je Band, de verbondenschap van de vriendenclub.
Met negen lekker in het gehoor liggende nummers weet de band te boeien. Het hele album klinkt bijna als een Deep Purple album, niet in de laatste plaats door de vocalen van Robby Thomas Walsh en het toetsenspel van Alessandro Debiaggi. Deze twee heren produceerden het album en laten het geheel klinken als een modern eerbetoon aan de muziek van de jaren zeventig..
Inferno is een rustig begin van het album en refereert aan de situatie in Portugal toen de band daar net arriveerde. Het wordt gevolgd door het stevige Beast en uptempo The Escape. De band weet in de negen nummers goed te varieren. Er is plek voor een gitaarsolo, een volgend nummer leunt dan weer meer op de piano of ander toetsenwerk. En zo is er voor elk wat wils op dit album.