Een gevarieerde metalavond in Zoetermeer, dat beloofde het team achter venue Mevrouw Laten Staan. Een beetje jammer dat dezelfde avond Treshold geprogrammeerd stond in de Boerderij in Zoetermeer, maar er was toch een behoorlijke opkomst voor een leuke avond met drie bands.

 

Shuulak mocht als eerste aan de bak. Deze band zit op het kruispunt van King Diamond en Kamelot met in de mix vooral heavy metal, prog, thrash en zelfs af en toe (muzikaal) wat death-elementen. Knappe composities, een sterke zanger met cleane vocalen en stevig gitaarwerk. Het enige dat nog ontbreekt in het recept is een sterk refrein dat het publiek meteen kan meezingen. Frontman Bastiën heeft in zijn bindteksten iets van een dorpsoudste die bij het kampvuur griezelverhalen vertelt aan de kinderen die eigenlijk al in bed hadden moeten liggen. Hij ziet er ook zo uit. Dat element speelt hij bovendien uit door bij Altar Of Gods al zingend de zaal in te gaan en enkele aanwezigen een derde oog op het voorhoofd te schilderen. Een prachtige gimmick, maar het werkt misschien nog beter als je daar een volledig verhaal bij maakt. Met een mysterieuze bandnaam als Shuulak moet je van elke show een ritueel durven maken.

 

Het visuele aspect mag bij Shuulak zeker nog een versnelling hoger, want muzikaal staat deze band als een huis. Vooral gitariste Eve is een zegen voor de band. Technisch gezien zijn de twee gitaristen in de band elkaar waardig, maar waar de ene enkel naar zijn snaren kijkt, verkent Eve elk hoekje van het podium in Zoetermeer en kijkt ze elke aanwezige recht in de ogen. Misschien hadden de andere bandleden hun avondje niet, maar Bastiën en Eve zogen alle aandacht naar zich toe. Shuulak is een band om in de gaten te houden. Hier zit best wat potentieel in. Je kan ze binnenkort overigens aan het werk zien als ze als support spelen in Nederland en België van doom/gothic metalband Charm Designer uit Colombia.

 

“Toch niet weer met een Belgische band?” mopperden ze op de repetitie bij Shuulak. Al drie keer zouden ze het podium delen met Belgen en al drie keer hebben die op het laatste moment afgezegd. Chalice mocht in Zoetermeer die vloek doorbreken. Deze Vlaamse band heeft met het jongste album Ashes Of Hope heel wat positieve reacties gekregen in Nederland en weet die aandacht te verzilveren met enkele shows. De gig in Zoetermeer betekent niet meteen de grote doorbraak voor Chalice, maar ook door kleine stapjes te zetten geraak je vooruit.

 

Chalice speelde een puike set en hun mix van thrash, death en een beetje black werd flink gewaardeerd door het publiek dat het op een headbangen zette. De band weet een mooi evenwicht te bewaren tussen focus en spelplezier en tussen agressie en entertainment. De set bij Mevrouw Laten Staan werd naar goede Chalice-traditie afgesloten met A Death Without Warning. Of het nu de eerste of de vijftiende keer is dat je dit nummer hoort, het blijft voor kippenvel zorgen. De volgende Nederlandse halte voor Chalice is op 22 februari in de Sound Dog in Breda. Hopelijk zien we deze band nog terug op een Nederlands festival.

 

Als afsluiter hadden ze bij Mevrouw Laten Staan Incarnate op de affiche gezet. Deze band uit Zeeland brengt oldschool deathmetal en deathcore met bakken brutaliteit en agressie. Incarante heeft een tijdje terug een EP met vier tracks uitgebracht en die werden stuk voor stuk gebracht in Zoetermeer. Deathmetal en deathcore werken alleen als je er als band volledig voor gaat. Op het podium blaakt Incarnate van het zelfvertrouwen en dat is meer dan terecht. Nederland heeft in deze subgenres toch wel een reputatie hoog te houden en dan is Incarnate misschien niet de bekendste in de rij, maar zeker één van de betere bands van het moment.