Vanwege de hechte band die de Eindhovense happy hardrockers van The Dirty Denims hebben met Popei (als release ruimte, maar ook door een professionele connectie van de frontvrouw Miriam) was het natuurlijk een no-brainer om hier de presentatie te doen van hun nieuwe EP. Om dat feestje compleet te maken nodigden ze hun Duitse vrienden uit die weten wat rock ‘n’ roll is.

Stacy Crowne is geen singer-songwriter mevrouw zoals de naam je misschien zou doen vermoeden. Qua naam en sound hebben ze wel wat gemeen met de bekendere Audrey Horne wat dat betreft. Deze band bestaat louter en alleen uit mannen, in geval van frontman zelfs een bebaarde man. Rechtdoorzee hardrock met een tijdloos geluid. Prima soundtrack voor die scene in een Chuck Norris film in een ongure kroeg. Muziek om te drinken, swingen. Ze laten horen ook wat woordjes Nederlands te kennen, maar dat beperkt zich tot “dankjewel” en het verrassende “pas op de drempel”. Verder praten ze gewoon Engels tegen het publiek. Behalve als ze drank nodig hebben dan (vier bier, bitte).

De sympathiek ogende gasten hebben zeker veel spelplezier en hoewel de bassist wat statisch is en wel heel serieus bezig is met zijn instrument weet de rest aantrekkelijke rock ‘n’roll poses aan te nemen op het podium die de boel een mooie vibe geven. Ook mooi dat ze een nummertje opdragen aan Dirty Denim gitarist Jeroen.

Na in de pauze even te hebben mogen genieten van een pilsje en de leuke playlist van DJ Nicole betreed ik een zaal die goed gevuld is voor de gastheren en gastvrouwen van de avond, The Dirty Denims.

De spanning wordt wat opgebouwd in de zaal als het licht uitgaat en er een sample is te horen van een autorace. Dan komt de band op, zangeres/gitariste Miriam Sieben is gehuld in een leren race-achtige outfit en draagt een startersvlag. Met die vlag geeft ze dan ook het signaal om de set te beginnen met het toepasselijk, Ready Steady Go, tevens de naam van hun gloednieuwe EP.

Vervolgens gaat de aandacht even naar het oudere werk zoals Dirty Job, en Don’t Waste My Time en Joan Jett cover Bad Reputation. Als het blokje volgt met de nummers van de nieuwe EP, met als mijn onvervalste favoriet party anthem Last Call For Alcohol is er wat extra spelplezier nog te ontwaren. De drums van Suzanne klinken ook nog wat energieker en harder.

Dan volgt de ode aan de (ruim aanwezige) fotografen You Make Us Look Good en vanaf dan is het publiek dan ook niet meer te houden waardoor er onverwachts zelfs een kleine moshpit wordt gestart. Om de feestvreugde extra te verhogen wordt er wat siervuurwerk aangestoken op de gitaren en maken Jeroen en Miriam een rondje door de zaal.

Als toegift volgt het toepasselijk We Want More en de Kiss cover Rock ‘n’Roll All Night. En dat laatste doet deze band duidelijk graag. Zoals altijd weten de dames en heren van The Dirty Denims zich niet te onderscheiden door hun originaliteit of technische skills (hoewel ze zeker goede muzikanten zijn) maar door het prachtige totaalplaatje waarbij er perfect nagedacht is over podiumpresentatie en setlist maar met zo’n aanstekelijk plezier wordt gebracht dat het nergens gemaakt voelt.