Met het verschijnen van het album Creator Preserver Destroyer is er een einde gekomen aan het lange wachten. Drive Like Maria heeft hun fans het afgelopen jaar al getrakteerd op 2 ep’s met nieuwe nummers. Telkens kreeg men een beetje te horen van waar de Belgisch/Nederlandse formatie mee bezig was. Nu hun nieuwe geluidsdrager het levenslicht heeft gezien wordt iedereen nieuwsgierig hoe het rocktrio de nummers live laat klinken. Een goede reden dus om de Paarse Zaal van Doornroosje in Nijmegen met een bezoek te vereren.

De avond wordt geopend door Go March, een instrumentale band uit Antwerpen. De formatie van onze Zuiderburen heeft de Electronische Indie hoog in het vaandel staan. Het is voor het publiek even wennen, een instrumentale band die op het eerste ogenblik weinig verband met het hoofdprogramma heeft, maar halverwege hun nummers wordt volkomen duidelijk waarom deze formatie mag openen. De heren van Go March bouwen hun nummers (soms tergend) langzaam op, waarna het muzikaal explodeert. De energie die hierbij loskomt zorgt ervoor dat het publiek gaat dansen en meegaat op deze instrumentale trip. De begeleidende lichtshow doet nog een extra duit in het zakje. Na twee nummers gespeeld te hebben kondigt de band aan nog twee nummers te gaan doen, wat ongeveer gelijk staat aan een kwartier muziek. Ondertussen is de kleine zaal van Doornroosje goed volgelopen en maakt iedereen zich vervolgens op voor de hoofdact.

Terwijl de DJ nog een plaat van James Brown draait komt Drive Like Maria het podium oplopen. Het eerste wat opvalt is de samenstelling van de band. Het rocktrio heeft versterking gekregen en ze staan met vijf personen op het podium. Met een harde klap op het drumstel trapt Drive Like Maria af met Saints, een nummer van het eerder genoemde nieuwe album. De energie spat van het podium en de sfeer zit er direct in, een mooie avond in Doornroosje lonkt. De Belgisch/Nederlandse formatie beleeft vanavond hun tweede show van hun clubtour en de focus zal dan ook op het album Creator Preserver Destroyer liggen, maar een paar oudjes komen al snel voorbij. Het spelen met meer muzikanten biedt meer mogelijkheden. Zo is Nitzan Hoffman een geweldige gitariste, maar laat ze graag de backingvocals over aan Tamara van Esch, die ook nog eens gitaar en toetsen speelt. Ook is het hebben van een bassist in een band een fijne toevoeging en zo mag Maarten van Damme zijn kunsten laten horen. Drive Like Maria is anno 2017 een band met een veel vollere sound geworden.

Het is dan ook genieten in de kleine zaal van Doornroosje. Vooral als publieksfavoriet Talk To Me al bijtijds wordt gespeeld en het tempo even flink wordt opgeschroefd. Het is mooi om te zien hoe de bandleden helemaal los gaan. Drive Like Maria heeft er zin in en de blikken die de dames en heren onderling uitwisselen onderstrepen dit gevoel. Ook vanavond is te horen waar Drive Like Maria hun inspiratie vandaan haalt. Stonerrock zoals bij Queens of the Stone Age en Eagles of Death Metal klinkt, wordt redelijk benaderd, waarbij het zaallicht ook nog een handje helpt. Telkens als een nummer heeft geklonken licht een drumvel op waarop de nieuwe albumtitel prijkt, de show is dan ook goed in elkaar gezet. Drive Like Maria staat bekend om de energieke shows en ondanks dat men nu als vijftal op het podium staat en er meer mogelijk zou moeten zijn wordt er toch wat gas teruggenomen. Of dat een bewuste keuze is, men nog aan elkaar moet wennen in deze samenstelling of er gewoon nog wat zenuwen zijn is onduidelijk. Muzikaal klinkt het in ieder geval als een klok. Zo mag I’m On A Train niet ontbreken en het nieuwe Nighthawk doet de vuisten de luncht in gaan. Met Black Horses heeft Drive Like Maria de ideale setafsluiter in handen. Hierbij mag Nitzan wederom helemaal losgaan en haar kunsten vertonen.

Het toegift wordt vrij ingetogen begonnen met When The Lights Go Down. Even wordt Doornroosje klein en intiem als deze ballad met een hoog Americana-gehalte wordt uitgevoerd. Zanger Bjorn laat zich dan ook van een andere kant horen en doet dit vol verve. Het is niet alleen Rock ‘n Roll wat de klok slaat en leuk detail is dat Bjorn dit nummer enkel met de nieuwe bandleden speelt. Vervolgens komen Bram en Nitzan weer ten tonele om de tent voor een laatste keer af te breken. Tiny Terror doet de zaal al springen, maar het loeiharde So doet daar nog eens een schepje bovenop. Met dit afsluitende gitaargeweld laat Drive Like Maria een mooi visitekaartje achter. Drive Like Maria 2.0 gaat een heel mooi jaar tegemoet!

Foto’s door Marcel Helder – Rockportaal.nl