Als ik Dynamo binnenloop zie ik Toby Morse al, de sympathieke frontman van H2O. Nooit te beroerd voor een praatje en een ferme handdruk. Het is die toewijding aan zijn fans die hem zo groot maakt, een toewijding die ook altijd beloond wordt door deze fans. En deze avond zal geen uitzondering blijken.

De Limburgers van The Job trappen de avond af met hun redelijke ouderwetse hardcore. Het moet gezegd worden dat frontman X zich voor de volle 100% geeft, getuige ook hoe nat van het zweet zijn shirt is. Het valt me op dat zijn meer cleane zang verrassend sterk is, misschien zou hij die wat meer in de strijd moeten gooien want de screams klinken niet altijd even lekker.

Broken Teeth is wat mij betreft niet helemaal een logische keuze om voor H2O te openen. Waar die band namelijk vol is van PMA (Positive Mental Attitude) is dit het soort agressieve hardcore waar zelfs een bejaarde opgefokt genoeg van zou kunnen worden om een bushokje te slopen. Brute, strakke metalriffs zwepen het publiek flink op en de pit is zo bruut dat er een enorm gat voor het podium is en het publiek zowat tegen de bar aan wordt gedreven. Het gaat er zelfs zo wild aan toe dat een amateur karateka door de heren van de security professioneel de zaal uit moet worden geëscorteerd.

Het is bomvol in de zaal als H2O van start gaat met knaller 1995, het nummer dat refereert aan de start van de band. Meteen zingt de hele zaal mee en is het feestje om het 10-jarige jubileum van hun album Nothing To Prove begonnen. Eigenlijk blijkt gewoon elke nummer van deze mannen een singalong (One Life, One Chance, Sunday, etc).

Toby’s vijftienjarige zoon Max is niet alleen een goede verkoper achter de merchandise stand maar ook een goede drummer. Dat bewijst hij door achter de drums plaats te nemen voor Nothing To Prove. Max is trouwens niet de enige gast, de fantastische frontvrouw van All For Nothing, Cindy van der Heijden zingt mee met Guilty By Association wat echt geweldig energiek klinkt. Ze is overigens niet de enige van deze Rotterdamse band op het podium, hun gitarist speelt ook mee. Gitarist Rusty Pistachio laat mooi horen ook dat hij net zo goed ouderwetse doom metal kan spelen door een stukje War Pigs van Black Sabbath te laten horen.

Aan alles is te zien dat dit de afsluiter is van de tour. Het plezier, de energie van iedereen is geweldig en dat slaat absoluut over op het publiek dat er gewoon een groot feest van maakt.

Hoewel alles binnen nog geen uur voorbij is voorziet H2O het voltallige publiek met een bijzonder tevreden gevoel. Nothing to prove inderdaad. H2O heeft zich al vaak genoeg bewezen, deze avond zeker geen uitzondering.