Het southernrockgevoel zit diep gebakken in het DNA van Black Stone Cherry. Sinds jaar en dag brengt dit viertal muziek op de markt dat de tand des tijds kan doorstaan en doorspekt is met elementen uit de rock, de metal, de blues en soul.
Ook op de nieuwe EP Celebrate is dat niet anders. Het ademt de sfeer van broederschap en een diepe liefde voor muziek, geluk en liefde. Daarmee is de muziek zeker niet zoetsappig te noemen. Het rockt, steunt en gromt aan alle kanten en de rauwe kantjes zijn ook aanwezig op dit nieuwe schijfje. Liefde met spierballen dunkt me zo.
Op de EP kun je vier nieuwe composities vinden met daar bovenop een cover van Don’t You Forget About Me van de Simple Minds featuring Tyler Connolly (Theory Of A Deadman). Bij de cover is de band dicht bij het origineel gebleven. Enerzijds is dit bewonderenswaardig, aan de andere kant biedt het ook niets nieuws aan het uitstekende origineel. Het is allemaal wat vetter met een kleine rocktwist.
Dan blijf ik liever bij het vertrouwde geluid dat Black Stone Cherry zelf in huis heeft. Dat start al met het titelnummer Celebrate. Dit is thuiskomen. Alle vertrouwde componenten uit het oeuvre van de band zijn verweven in deze, nu al, rockklassieker. Uitstekend opgebouwd weet de band tempo en intensiteit op de juiste manier in te zetten. Het doet je hart een klein sprongetje maken.
De single Neon Eyes is wat rustiger van aard, maar heeft dat logge moerasachtige karakter dat riffgestuurd naar een stevig refrein aanstuurt. Het is leuk dat ook Mary Jane (van het album Magic Mountain uit 2014) subtiel langskomt in deze kraker. Daar zit de kracht ook voor mij bij Black Stone Cherry. Het grijpt je en nodigt je uit tot meezingen.
De rest van het album houd ik dit gevoel. In Caught Up In The Up Down is het de manier van zingen van Chris Robertson die de toon in eerste instantie zet. Ook hier wordt er netjes gewerkt naar een goed refrein en overheerst een stabiele basis gestoeld op een ferm gitaargeluid.
Dan wordt er met I’m Fine gas terug genomen en krijgt ook radiominnend een aantrekkelijke compositie voor zijn kiezen. Dit gevoel krijgt een vervolg in het mooie Deep om daarna met What You’re Made Of stevig uit te pakken. De vette productie zorgt ervoor dat de muziekmuur als een granieten moeraswals op je af komt. Binnen die basis zijn er enige kleine wendingen die de luisteraar goed weten te binden.
De EP Celebrate is een mooi en goed nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van Black Stone Cherry. De band laat horen dat ze nog altijd diep geworteld zijn in de southern rock en klinken nog even vers en hongerig zoals het ooit begon met het titelloze album uit 2006 waarmee ze in één klap de scene wist te verblijden. De EP duurt slechts 25 minuten, maar dat mag de pret absoluut niet drukken, want dit schijfje komt nog geregeld langs in mijn huiskamer. En dat vier ik steeds maar weer.