Het Chileense Aisles wordt onder de noemer progressieve rock aan het publiek gebracht, maar ik prefereer als doorgewinterde muziekliefhebber de term symfonische rock zoals deze decennia geleden werd gebezigd.

Het laatste wapenfeit van de band was het concept (dubbel) album Hawaii. Nu geen nieuw werk van Aisles maar een live EP dat opgenomen is in Estudio del Sur. Hierop vier nieuw opgenomen composities. Vier composities die ook op video te aanschouwen zijn.

Clouds Motion is de start van de EP en daarmee gaat Aisles terug naar het prille begin van de band. Een compositie dat ook qua sfeer teruggrijpt op de oude symfonische rock van weleer met kleine onregelmatigheden in een symfonische setting die qua muziek invloeden kent van Yes, Joe Jackson en Styx. Juan Pablo Gaete drukt met zijn toetsenspel een stevige stempel op het karakter van de compositie en het gitaargeluid van Germán Vergara en Rodrigo Sepúlveda is trefzeker, duidelijk maar niet overheersend en past mooi in het verlengde van de zang op Clouds Motion. Soms gekenmerkt door Sebastián Vergara, maar regelmatig linkend naar een band als Venice in de samenzang.

Voor het nieuw opgenomen Shallow And Daft heeft Aisles vocaal de hulp ingeroepen van Catalina Blanco van de band Téfiret. Shallow And Daft is een compositie die nog altijd relevant is, maar waarin je wel kunt horen dat het enige tijd geleden is opgenomen. De muziek klinkt puur en het is  in de video leuk om te zien hoe Felipe Candia zijn spel uitvoert op de drums en hoe bijzonder effectief Daniel Concha zijn basgitaar beroert. In de samenzang aan het eind is duidelijk te horen en te zien hoe een hecht collectief Aisles is.

Still Alive is dé compositie waarin zanger Sebastián Vergara mag laten horen wat hij in huis heeft. Slechts begeleid door een sereen gitaargeluid weet hij een intieme sfeer neer te zetten. Langzaam vallen bas en drum in en krijgt Still Alive een iets zwaarder karakter. Still Alive is één van de twee composities die van het laatste album Hawaii afkomstig zijn en wel van de tweede cd hiervan. Toen viel de compositie al op door de schoonheid ervan en het staat ook live als een huis.

De EP sluit af met Club Hawaii waarover in de review werd gezegd: “Club Hawaii zorgt voor de nodige turbulentie met een aan chaos-gerelateerd muziekstuk.” Dat is nog altijd een waarheid als een koe en het is leuk om te zien hoe de band gecontroleerd en genietend hier vorm aan geeft. Enerzijds staat de muziek met één been in de geschiedenis van de prog-/symforock maar met de ander in de 21ste eeuw (en tekstueel zelfs een eeuw verder). In Club Hawaii wordt duidelijk over welke zangkwaliteiten Sebastián beschikt. Sereen en zuiver schakelt hij over naar een operageluid of stijgt met gemak een octaaf om tussendoor via een psychostuk de experimentele muziekuitbarsting kracht bij te zetten.

Live From Estudio del Sur is niet alleen een leuke kennismaking met de band voor diegene die de band nog niet kennen. Het is door middel van de video-opnamen ook bijzonder aantrekkelijk om de band aan het werk te zien. Een nieuw album wordt dit jaar nog verwacht, maar met Live From Estudio del Sur kun je tussendoor nog even genieten.

.