Je kent het wel. Dat album dat steeds weer in je playlist verschijnt. Een plaat die herinneringen oproept. Een klassieker die bekend of onbekend is voor het grote publiek. Rockportaal plaatst regelmatig een recensie van een classic album. Deze keer de kennismaking met het flitsende gitaarwerk van Steve Vai bij zijn eerste hardrockplaat.

Zou het afscheid van Yngwie Malmsteen bij Alcatrazz door voormalig Rainbow zanger Graham Bonnet opgevangen kunnen worden? Yngwie was een van de beste gitaristen uit die tijd. Het antwoord was een jonge gitarist die eerder voor Frank Zappa speelde. Zijn naam is Steve Vai. Een begenadigd technisch gitarist die zijn techniek onder de vleugels van Joe Satriani ontwikkelde. Op Disturbing The Peace vlamt niet alleen het fantastische gitaarwerk, maar ook de productie en Graham zelf (met zijn ietwat schorre stem) hebben de smaak en de juiste toon te pakken. Het levert een uitstekende jaren tachtig hardrock plaat op. Die knalt tijdens nummers als (het uitstekende) God Blessed Video, Mercy, Wire And Blood en het furieuze Stripper (met heerlijke samples). Eigenzinnige, meer experimentele nummers, zoals afsluiter Breaking The Heart Of The City, het zweverige Desert Diamond en de semi-ballad Will You Be Home Tonight zorgen voor de juiste afwisseling. Disturbing The Peace zorgt voor een mooi opstapje voor Steve Vai. Zijn gitaarwerk krijgt veel ruimte op deze plaat. Later treedt Vai toe tot de band van David Lee Roth en daarna Whitesnake. In die tijd en in de tijd daarna is zijn solo carrière echter het belangrijkst.

Alcatrazz