Wat opvalt bij veel (metalcore)bands is het thema waarover ze zingen. Allen maken zich toch zorgen over de maatschappij waarin we, veelal negatief, beïnvloed worden door de mensen en de media om ons heen. Invloeden die ervoor zorgen dat we meer afstand nemen van wie we werkelijk zijn. Een thema dat me erg aangrijpt en me er altijd weer bewust van maakt dat je dicht bij jezelf moet blijven omdat je goed bent zoals je bent.

Ook Confessions Of A Traitor (COAT) deelt de zorgen op het debuutalbum Guided. Een debuutalbum dat de verwachtingen van de EP Illuninate waarmaakt. Ook op Guided laat COAT namelijk horen dat ze in het metalcoregenre een plaats verdienen.

Het boven genoemde thema krijgt meer vorm in het begin van het album. Na de introductie met Kansas gaat COAT flink van start in Twelve. Het snelle ritme verandert in een compositie met een zwaar karakter waarin de metalcore sterk richting de deathcore beweegt. Het drumgeluid is sterk aanwezig en de gitaarmelodie werkt continu naar riffgeoriënterende hoogtepunten om na een mooie breakdown zwaar groovend zijn weg verder te vinden. Vanuit een rustiek punt wordt er daarna weer opgebouwd naar een muziekmuur die je overweldigt en de kracht van de boodschap versterkt. “It is only when we can love ourselves that we can live as who we really are.” Is de boodschap in A Trustful Heart. In een opzwepende metalcoreomgeving gaat COAT even helemaal los. Tussen de uptempostukken wordt het ritme geregeld even opgevoerd afgewisseld door zware groovende riffs.

Design Me heeft een mega breakdown in zich. Daarnaast word je muzikaal alle kanten op geslingerd door de variatie in intensiteit. Vanuit een rustiek moment bouwt COAT weer op naar een heerlijk metalcoregeluid met een opzwepend karakter. Daarbij is Design Me erg toegankelijk te noemen en daar ligt ook wel de kracht van COAT. Het probleem van nachtmerries wordt eveneens in een prettige metalcoremal gegoten en het past precies. En die strakke breakdowns vind je ook terug in Churchill, met Scott Kennedy van Bleed From Within met een gastbijdrage, het opzwepende White Whale en Fearless dat een sterke strakke goede riff heeft laten neerdalen in een heerlijke melodie.

En zo gaat het COAT voor de wind wat mij betreft. Ryan Kirby van Fit For A King doet nog even een duit in het zakje in het meeslepende Myra. Iemand op jonge leeftijd verliezen is vreselijk. Alle pijn en verdriet wordt door COAT perfect neergezet in deze agressieve compositie die toch ook even een akoestisch moment van troost in zich heeft. Eveneens meeslepend is het gevoelige Rai. Een nogal trieste compositie die helaas vaak voorkomt in onze maatschappij.

Single Ocean Rain heeft een dijk een van riff. De riff bepaalt de groove en de groove bepaalt het karakter. Daarna bepaalt het karakter mijn gevoel en dat krijgt een fikse positieve impuls. Ocean Rain is strak en heftig en alle elementen worden met precisie uitgevoerd.

Guided is een mooi vervolg op de EP Illuminate en laat horen dat COAT een sterke speller is in metalcoreland. Niet alleen is het muzikaal sterk neergezet, ook de maatschappelijk kritische teksten laten horen dat we hier met een volwassen band te maken hebben.