Guns ‘N’ Roses noemen ze zelf als inspiratiebron. Dat is dan ook heel aardig richtinggevend, al kun je bij beluistering hier nog legio andere glam/sleaze rock bands aan toevoegen. De riffs in dit geval meestal niet al te moeilijk en lekker in het gehoor liggend, ondersteund door van die oorwurm, meeblèr-deuntjes, waar je over het algemeen goede zin van kan krijgen.
Wel een prestatie van dit gezelschap uit Balingen (Duitsland) om dit als trio neer te zetten. Qua instrumentale invulling wordt misschien niet heel veel risico genomen, maar de uitvoering is wel gewoon dik in orde. Ze zetten hier als trio toch een solide stukje muziek neer. Volgens mij hoor ik ook verschillende bandleden de vocalen voor hun rekening nemen; iets dat vaak heel aardig en soms iets minder uit de verf komt. Misschien zit de zang in de totaalmix ook vaak net iets te veel bovenop de muziek en zijn de teksten wel heel erg cliché. Een compliment voor enkele fijne gitaarpartijen, waar weliswaar geen grote verrassingen ten gehore gebracht worden, maar de uitvoering wel bijdraagt aan lekkere luistermomenten. Ook heb je snel het gevoel iets al eerder gehoord te hebben, maar echt overduidelijk jatwerk heb ik niet kunnen ontdekken, en dan kun je het ook als gewoon pakkend en prettig beluisterbaar ervaren. Een album dat erg genietbaar is voor zo nu en dan tussendoor, zo eentje waar je humeur van kan opklaren. Een plaat die het bijvoorbeeld in de auto ook prima doet, maar volgens mij is dit een band die vooral live, in een kroeg of niet al te grote zaal, heel onderhoudend kan zijn. Volgens mij krijgen ze snel de koppies aan het knikken en zo nu en dan de vuisten in de lucht. Niets wereldschokkends, maar gewoon een sympathiek bandje dat lekkere muziek maakt en het verdient om beluisterd te worden. Vooral wanneer ze het net iets gruiziger benaderen, zoals bij Elevator To The Sky, dan kan het echt lekker weghappen.