Fragmentum heeft op Pugnacity grote stappen vooruit gezet ten opzichte van hun debuut-EP D!verge. De doom/death van deze Belgen klinkt een stuk volwassener en organischer door de vette productie en de ingenieuze songopbouw.  Vocaal had iets meer variatie het geheel nog naar een hoger niveau kunnen tillen, maar op zich klopt het vocale plaatje wel. Op een aantal tracks, zoals Undo My Crown, kan je de grunts/lyrics zelfs mooi en duidelijk volgen. Als geheel gaan de lyrics op Pugnacity over onverwachte reacties op onverwachte situaties, waarmee Fragmentum toch voor niet-alledaagse thema’s kiest.

In de combinatie van doom en death is Fragmentum misschien niet uniek, maar met twee supergitaristen aan het roer levert Pugnacity wel vuurwerk op, zoals op Tremendously Entwined.  De titel bekt niet lekker, maar de gitaarpartijen zijn uitmuntend. Het valt overigens niet op dat dit in oorsprong een werkstuk van twee gitaristen is. Jan en Gunnar trappen niet in de val van enkel overdreven aandacht te schenken aan hun eigen inbreng. Elk instrument zit helder in de mix en krijgt zijn moment to shine in de compositie. Er gaat voorts veel aandacht naar originele intro’s, dreigende sfeerstukken, extra instrumenten, knappe arrangementen en herkenbare melodielijnen en toch klinkt alles lekker agressief. Toegankelijker dan dit wordt doom-death niet.

Rescinded By Mistake is één van de meest catchy tracks op dit album, met een heerlijke gitaarsolo die mooi opgaat tegen een stukje piano. Fragmentum speelt hier muzikaal, zoals wel vaker op Pugnacity, met het contrast tussen pure agressie en pure schoonheid. Andere toppers zijn Losing The Balance, Solemn Affliction en Entangled In Pain.

Deze band ging al op tournee met Children Of Bodom en eind deze maand warmen ze in Frankrijk en Duitsland het publiek op voor Soulfly. Het wordt hoog tijd dat ze ook eens in Nederland op een podium staan.