Het Nederlandse Gallon combineert op deze EP stoner met wat groovende Southern Rock en blues.
Openingstrack Symbols bouwt lekker op. Het wordt gaandeweg steeds heavier, qua zang én groove. De repeterende basisriff wordt tot het uiterste benut. Op het laatst wordt daar nog een scheurende solo overheen gelegd. Dat de band ook weten hoe ze een aangenaam basloopje moeten spelen blijkt uit In Decline. De daarop swingende gitaarriff maakt het nummer op en top rock ‘n’ roll. Remorse heeft wat invloeden van alternative rock en wellicht zelfs wat grunge. Con Artist is lekker uptempo en heeft het lekkerste refrein van de nummers. Vooral op Pugna laat de band, door middel van bluesy jankende gitaren horen wat een topmuzikanten ze in huis hebben.
De vocalen zijn lekker gevarieerd en daarmee een sterke, onderscheidende troef. De kwaliteit daarvan is echter wel wisselend. Soms klinken ze werkelijk geweldig, soms haperen ze wat. Gemiddeld zijn ze echter zeker overtuigend.
Naast een goede stoner-georiënteerde plaat ook erg genietbaar voor de rockliefhebber in de breedste zin van het woord.