Gene Hoglan maakte naam bij Dark Angel, maar groeide uit tot een van de meest gevraagde drummers in de metalwereld. Van Death en Strapping Young Lad tot Testament, Fear Factory en het cartoonfenomeen Dethklok – zijn cv leest als een staalkaart van extreme metal. Ondanks die indrukwekkende loopbaan bleef Dark Angel altijd in zijn hart. Nu, ruim drie decennia na hun laatste studioalbum, staat de band weer in volle glorie klaar om de wereld te bestormen met Extinction Level Event. Rockportaal sprak met Gene over de nieuwe plaat, het verlies van gitarist Jim Durkin, zijn levensstijl en toekomstplannen. Een gesprek met een man die, ondanks vijftig jaar metal, nog steeds sprankelt van energie.

Het nieuwe album komt er nu echt aan. Wat kunnen we verwachten?
“Eén ding is zeker: je kunt heel veel Dark Angel verwachten. Het is een plaat die duidelijk in de lijn ligt van alles wat we gedaan hebben, van We Have Arrived tot Time Does Not Heal. Maar Dark Angel is altijd een band in evolutie geweest – geen twee platen klinken hetzelfde. We wilden absoluut de energie van de klassiekers vangen, maar níet simpelweg herhalen wat we al deden. Binnen ons kader van agressieve thrash zoeken we altijd naar een nieuwe invalshoek.
De eerste reacties zijn enorm positief. Niemand lijkt iets slechts te zeggen – en geloof me, ik ben niet iemand die verwachtingen onnodig wil opkrikken. Maar persoonlijk voel ik dat dit album zich kan meten met het beste wat ik ooit gedaan heb. En na vijf decennia in metal kan ik dat redelijk inschatten.”
Het titelnummer komt van overleden Dark Angel gitarist Jim Durkin. Hoe belangrijk is dat voor de plaat?
“Ontzettend belangrijk. Toen Jim me jaren geleden dat nummer liet horen, wist ik: dit wordt de kern. Ik dacht zelfs dat er veel meer Durkin-materiaal op zou komen. Helaas heeft dat door de omstandigheden niet zo mogen zijn, maar zijn geest hangt over de hele plaat.
Jim was mijn eerste gitaarheld, mijn eerste echte invloed als muzikant. Zijn stijl en zijn riffs hebben me gevormd. En zijn opvolger, Laura Christine – die Jim zélf aanwees – heeft met haar riffs en energie ook een grote stempel gedrukt. Zij is al achttien jaar mijn muzikale partner en schrijft geweldige riffs. Samen maakt dat dit album onmiskenbaar Dark Angel 2025.”
Jim is veel te jong gestorven. Heeft dat jouw manier van leven beïnvloed?
“Ik heb in veertig jaar zoveel vrienden en dierbaren verloren. Soms aan alcohol of drugs, soms aan tragische ongelukken. Onlangs nog mijn vriend Brent Hinds. Dat went nooit, maar het maakt je wel bewust. Ik ben net 58 geworden en al sinds mijn kindertijd ervaar ik verlies.
Maar ik geloof dat mensen nooit helemaal weg zijn. Hun energie blijft om ons heen zweven. Jim’s aanwezigheid voel ik nog steeds. Elke dag probeer ik bewust te leven, mijn tijd maximaal te benutten. Ik werk keihard – de afgelopen tien maanden heb ik maar vier dagen vrij genomen. Maar dat geeft me energie. En vergeleken met mensen die zware arbeid doen om hun gezin te onderhouden, heb ik een makkelijk leven. Ik speel metal voor de kost. Dat perspectief houd ik vast.”
Hoe bijzonder is het dat je vrouw Lara Christine nu in Dark Angel speelt?
“Dat betekent alles. Het feit dat Jim haar persoonlijk uitkoos, geeft me enorme rust. Lara is een fenomenale muzikant, maar ook een bron van energie. Ze headbangt als een bezetene en dat werkt aanstekelijk. Tien jaar geleden stonden we nog relatief statisch op het podium; nu gaat iedereen los. Lara behandelt ons als familie, en dat versterkt de band enorm. Dark Angel voelt vandaag hechter dan ooit.”
Jij hebt de rock-’n-roll excessen grotendeels links laten liggen. Waarom ben je uiteindelijk helemaal gestopt met alcohol?
“In mijn beginjaren had ik überhaupt geen tijd voor feesten. Ik was gefocust op muziek en leren van andere bands. Pas later, toen ik niet meer alle petten tegelijk hoefde te dragen, ben ik gaan drinken.
Maar ik woog op een gegeven moment meer dan 180 kilo en kreeg diabetes. Mijn arts waarschuwde: als je zo doorgaat, moet je aan de insuline. Toen heeft Lara ingegrepen. Ze zei letterlijk: ‘Ik neem het nu over. Je gaat mijn plan volgen en binnen zes maanden ben je van je diabetes af.’ En ze had gelijk. Zij heeft mijn leven gered.
Sindsdien drink ik niet meer. Geen probleem – mijn gezondheid en energie zijn me veel meer waard. Ik voel me nu, op 58, alsof ik midden twintig ben. En ik ben vastbesloten om tot in mijn zeventiger jaren brute thrash met dubbele bas te spelen.”

Een project waar veel fans je ook van kennen, is Dethklok. Hoe kwam dat op je pad?
“Dat was geweldig toevallig. Kort nadat de eerste afleveringen van Metalocalypse waren uitgezonden, belde Brendon Small me. Hij had mijn nummer via Century Media en vroeg of ik mee wilde doen aan de soundtrack.
Hij stuurde me een cd met 23 ideetjes, allemaal extreem kort – hooguit een minuut. Dat waren snippets uit de show. In de studio hebben we die elke dag uitgebouwd tot echte songs. Ik speelde ze vaak zeven of acht keer in, zodat Brendan veel materiaal had om te ‘compen’.
In het begin moest ik wennen aan de humor van de show, maar de muziek overtuigde me direct. Het was geen gimmick: het was échte, keiharde metal. Daarom heb ik meteen ja gezegd. En kijk waar het toe geleid heeft: Dethklok werd een fenomeen.”
Je speelt al bijna vijftig jaar metal. Hoe hou je dat vol?
“Door altijd gefocust te blijven en door discipline. Natuurlijk raak ik wel eens moe, maar ik zie dit als een voorrecht. Ik leef gezond, ik werk hard, en ik probeer elke dag alles te geven.
Vroeger leek 58 stokoud, maar vandaag voelt dat anders. Ik heb de energie van iemand van midden twintig. Ik ontwerp mijn leven zo dat ik dit nog decennia kan doen. Mijn doel is om op mijn 75e nog steeds blastbeats te rammen. En waarom ook niet?”
Hoe zie je de toekomst van Dark Angel?
“De band voelt sterker dan ooit. Iedereen is enthousiast, iedereen wil toeren en tijd vrijmaken. Er is geen twijfel of verdeeldheid. Dat maakt het mogelijk om echt vooruit te kijken. Extinction Level Event is geen eindpunt maar een nieuw begin. We hebben de energie, de band is hecht, en we zijn er klaar voor om Dark Angel in 2025 en daarna nog veel groter te maken.”