Insolitus brengt met “The Dying Light Of Day” een groots en meeslepend eerbetoon aan hoop, doorzettingsvermogen en de kracht om telkens weer op te staan.
De song is even doordacht geschreven als meedogenloos uitgevoerd en draait om de ultieme overwinning: overeind blijven wanneer alles tegenzit. Laat je de laatste sprankel licht opslokken door de duisternis, of verzamel je wat er nog van je rest en vecht je terug? Met opnieuw een intrigerende, zelfgeproduceerde videoclip zet Insolitus de laatste rechte lijn in naar de release van ‘The Monumental Fall’ op 30 oktober 2026.
De eerdere singles leverden de band al lof op voor de manier waarop ze moeiteloos schakelen tussen uiteenlopende metalgenres, zonder daarbij hun eigen muzikale identiteit uit het oog te verliezen. Ook deze nieuwe release legt een ander facet van Insolitus bloot. De vocale uithalen van Leslie Stroobant zitten daarbij opnieuw pal op de emoties van de song. Beklemmende melodieën, dreigende riffs, verscheurende screams en aanzwellende orkestratie laten de donkerste zijde van Insolitus zien. Liefhebbers van SepticFlesh, Dimmu Borgir en Rotting Christ weten waar ze aan toe zijn. Een review zal binnenkort op onze site verschijnen.
Age Of Distraction heeft zojuist het tweede album Life Is Pain uitgebracht. De single Burn The Page is daarvan afkomstig. Een heerlijke compositie die vanaf meteen pakt. Het start allemaal vrij gemoedelijk met een sereen progressief karakter. Het stemgeluid is helder en doet denken aan Morrissey als voorman van een band als Vola. Alles werkt langzaam naar een refrein dat mooi in het verlengde ligt van het couplet, waarbij het drumgeluid stuwend is en de gitaarmelodie op de achtergrond het geheel bindt. Hoewel het al genieten is van de sfeer die gecreëerd wordt, is er steeds het gevoel dat de compositie meer te bieden heeft. Na ruim drie minuten zwelt alles aan, krijgt het geheel een meer krachtig accent en uiteindelijk blijkt dat het gevoel dat Age Of Distraction subtiel heeft neergezet een uitweg vindt na 3 minuten en 20 seconden. Een grunt valt in en de basis krijgt een stevige impuls. Daar blijft het niet bij want na een halve minuut krijgt Burn The Page een fraaie wending en vervolgt Age Of Distraction net een ander progressief pad. Alsof je een blad in het boek omslaat en een nieuw hoofdstuk start met hetzelfde gevoel, maar een andere twist. De band neemt ruim te tijd om de muziek te laten groeien en de lange gitaarsolo past heel mooi in het gehele plaatje. Verrassend is wel het feit dat de compositie plotseling afgelopen is. Het had van mij nog wel langer mogen duren waarbij de band terug was gegaan naar de basis om het geheel helemaal rond te maken. Niettemin is Burn The Page een heerlijk stuk muziek.
Amerakin Overdose heeft de single Parasite van een video voorzien. Dit nummer is hun reactie op een zeer controversieel incident dat onlangs plaatsvond toen ze optraden in de eigen staat. Kort gezegd: Amerakin Overdose werd opgelicht door organisatoren die ons niet betaalden waar de band recht op had en het bleek dat meerdere artiesten lieten weten dat deze personen al meer dan een jaar op dezelfde manier te werk gingen; in totaal was er voor ruim 200.000 dollar aan gage verschuldigd aan diverse artiesten. Het nummer is stevig van karakter en de videoclip is direct gerelateerd aan het incident, inclusief beelden van die bewuste avond.
Het is goed dat de band de media via muziek op de hoogte kan stellen van deze oplichterij. De maatschappelijke kritiek is bij de band verpakt in metal waarin je diverse invloeden kunt herkennen. De band maakt gebruik van maskers en dat is niet de enige overeenkomst die bij me opkomt met Slipknot. De start is enorm opzwepend en heeft een hoog tempo en ergens moet ik ook denken aan KoRn. De andere invloed komt na een minuut met het refrein. Nog natrillend van het opzwepende begin is het refrein sterk melodieus en Amerakin Overdose laat horen naast de fikse zangpartij bij de start ook met clean vocals goed uit de voeten te kunnen. Daarmee blijft het refrein goed hangen. Daarna gaat de rem er weer af en beweegt de band zich terug naar de basismelodie. Ondertussen krijg je in de video diverse tekststukken te zien alsmede diverse krantenkoppen. Na tweeënhalve minuut krijgt het geheel een nog krachtiger impuls om toe te werken naar een stuk gesproken tekst uit een journaal. Het refrein neemt het weer over en zo laveert Amerakin Overdose steeds tussen de diverse soorten uit de metal. En het past allemaal naast elkaar.
Vanishing Point is terug van weg geweest. Zes jaar na het album Dead Elysium brengt de band, die ook al op Wacken Open Air speelde, nu het zevende album (sinds 1999) Eremition uit op 20 november. Afgelopen week kwam de single Sirens uit.
Gitarist Chris Porcianko zegt over Sirens “Lyrically, it’s about the downfall of humanity, wherein we are very much alive with technology, yet at the same time our morality lies dormant and deteriorates. We have all this information flooding our short attention spans, we are run by a world of fools, and we aren’t looking out for each other as much as we once did. We are all somewhat oblivious to our own decline with many things, whether it be physical, spiritual, or ethical’. Sirens continues where Dead Elysium left off, they are both connected”
Over het album voegt Pocianko het volgende aan: “For us as a band, it’s always been quality over quantity. When the quality is there, that’s when it’s the right time to put it out into the world. We feel we owe it to ourselves and to our fans everywhere to bring something truly special to light, something that sits perfectly within the long legacy that Vanishing Point has. Eremition is in many ways an album about loss, gain, realisation, understanding, letting go, and moving forward without holding onto the negative energies that sometimes complicate our lives. We hope that these songs bring a little solace and connection to all our incredible fans out there.”
Het was een verrassende mededeling van Nightwish dat Floor Jansen niet langer de zangeres zou zijn van de band. Er wordt hier en daar flink gespeculeerd over de ware reden, maar dat zal altijd in het midden blijven. Is het misschien het feit dat NIghtwish een afscheidstour voorbereidt waar misschien Tarja weer van de partij zal zijn. Dat is misschien ook niet waarschijnlijk nu ze haar nieuwe single heeft uitgebracht.
Via Tarja, Nightwish en Floor komen we gewoon weer in Nederland aan, waar de muziekindustrie niet op zijn gat is gaan zitten. De veelbelovende band Torn From Oblivion heeft namelijk de nieuwe single Remedy uitgebracht.
Tot slot is het nog genieten van de muziek van Insomnium. Voor The Hour Grows Late is de hulp ingeroepen van Tomi Joutsen en Santeri Kallio. Deze samensmelting klinkt logisch en laat horen hoe je melancholische metal kunt laten klinken.