Matt Schneider is het brein achter Aviditas, een eenmansproject. Matt is dan ook verantwoordelijk voor het schrijven, uitvoeren, opnemen, mixen en masteren van zijn composities. Binnen zijn punkproject Angry Freak kan hij waarschijnlijk zijn ‘woede’ de vrije loop laten gaan. In Aviditas is het meer de trage, melancholische reis door spookachtige taferelen waarin pieken en dalen zich afwisselen.
Een maand geleden bracht Aviditas de single Gentle uit en nu is het tijd voor No More Excuses. Deze single ligt in het verlengde van Gentle en dat betekent dat je klaar moet gaan zitten voor zware melodieën die sfeervol worden gepresenteerd. Het stemgeluid van Matt Schneider heeft dat zware timbre dat hoort bij het karakter van Aviditas.
Het tempo doet daar een schepje bovenop. No More Excuses is een soort muzikale film waarin de duisternis zich langzaam om je heen sluit en zich steeds subtiel en langzaam dichterbij komt. Het warme stemgeluid van Matt is niet alleen zwaar te verteren. Op bepaalde momenten klinkt het zelf bijna opbeurend. Bijvoorbeeld in de refreinen waarin hij ook nog laat horen dat hij krachtig en helder uit de hoek kan komen. Het einde van de single is enigszins luchtig en het is jammer dat deze single zo vlak na Halloween op de radar verschijnt.
Naast het melancholische Aviditas is Angry Freak de andere tak van Matt Schneider. Oorspronkelijk was Angry Freak een band van vier personen die vanuit Stutthgart opereerde vanaf 2017. Maar zoals zo vaak bij bands verandert er wel eens wat in de bezetting. Uiteindelijk bleef Matt als enige bandlid over en zette hij, oorspronkelijk als bassist en zanger, de band voort als eenmansproject. De muziek van Angry Freak wordt aangeboden als punk, maar de kern van de muziek ligt voor mij veel meer in het straatje van Dropkick Murphys en Alestorm. Matt weet, evenals bij Aviditas, meerdere genres zo te vermengen met elkaar dat de som der delen meer is dan de gewone optelsom. Eerder werd de single No Regrets uitgebracht en Bomb Your Demons is de volgende zet van Angry Freak. Een boodschap die helaas politiek te vaak wordt toegepast.
Bomb Your Demons is zeker weer voorzien van fijne refreinen en het geheel is in fijn uptempo uitgevoerd. Het is niet lang van stof, maar weet in de korte tijdsspanne genoeg indruk te maken. De riffs zijn trefzeker neergezet en qua zangstijl moet ik bij het begin van de compositie ook ergens denken aan Sabaton. Het opzwepende karakter dat gevoed wordt door een vorm van snelheid, overtuigingskracht en passie. De compositie is qua stijl niet heel erg gevarieerd, maar de subtiele veranderingen en de korte duur van Bomb Your Demons zorgt ervoor dat de single zeker indruk maakt en blijft hangen.
Een andere bekende bij Rockportaal is Lorenzo Armando Aldo Bazzoni. Zeven jaar geleden besloot Lorenzo dat het toch tijd werd om zelf muziek te gaan schrijven en met een achtergrond dat ligt bij Dream Theater en Symphony X kan het bijna niet anders dat we te maken hebben met progressieve, in dit geval instrumentale, rock. Met Bare Bone maakte ik kennis met de complexe ietwat klassieke instrumentale rock van Lorenzo met zijn single Bare Bone. Nu twee maanden later zet hij in met Kinesia. Een compositie die wellicht nog complexer is dan Bare Bone, maar in al zijn glorie een uiterst intrigerend stuk muziek. In alles heeft het snelheid en variatie. Het kost wat tijd om dit ook allemaal te doorgronden en aan één luisterbeurt heb je niet genoeg. Ik zou het heel erg ’tof’ vinden om dit live te mogen meemaken, want ik denk werkelijk dat het een uiterst indrukwekkende ervaring zou worden.
Verwacht dus geen kant-en-klare radiomuziek van Lorenzo, want dat kom je bedrogen uit. En ergens is dat maar goed ook, want Lorenzo is met al zijn eigenzinnigheid toch dé klassieke Italiaanse muziekkunstenaar in zijn stijl.