Home » Gerommel in de video’s van Ater, Avatar, Cuerock, Ironstone en ProjectoR

Gerommel in de video’s van Ater, Avatar, Cuerock, Ironstone en ProjectoR

door Maurice van der Zalm
52 views 5 minuten leestijd

De band Cuerock kent een zeer bijzondere geschiedenis. Het loopt terug tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw toen de band (nog onder de naam Cue) muziek maakte in de stijl van Genesis en Yes. Later kwamen daar elementen van Toto, Rainbow en Deep Purple bij. Toen de oorspronkelijke leden van de band vertrokken bleven drummer M.B. Forrester, bassist Axel Ludwig en gitarist Achim Harhoff over en het duurde enige jaren voordat toetsenist Andreas Blechmann de band compleet wist te maken. Hier ontstond magie. Andreas was de aanvulling die het geluid van Cuerock voller en steviger wist te maken, zonder daarbij de oorspronkelijke idee van muziek te maken te verliezen. Muziek voor liefhebbers maar tevens toegankelijk voor een breder publiek. Met het overlijden van bassist Axel Ludwig viel Cuerock weer uit elkaar. Maar bloed gaat waar het niet gaan kan en uiteindelijk werden alle zijprojecten stopgezet en de aandacht weer gericht op Cuerock. Nadat echter de zanger, bassist en drummer om verschillende redenen afhaakten, bleven Andreas en Achim over en begon de zoektocht naar nieuwe bandleden opnieuw. Met Aaron Perry (zang), Martin Pfuhler (bas) en Leon Steinhoff (drums) verwelkomde Cuerock nieuwe leden wier uitzonderlijke technische vaardigheden en grote muzikale begaafdheid de band weer perfect compleet maakten en is het tijd voor nieuwe muziek in de vorm van Shattered World. Wat meteen opvalt zijn de verwijzingen naar de progressieve rock uit de vorige eeuw maar dan met een eigentijds tintje. De start is strak en sterk en het toetsenspel van Andreas lijkt de leidende toorts die het geheel meeneemt. Het stemgeluid van Aaron Perry past mooi in het muzikale spektakel dat vergelijkbaar is met een band als Dream Theater. De arrangementen zijn sterk en goed geplaatst en hoewel er genoeg complexe en interessante stukken muziek voorbij komen is er altijd een rode draad die ervoor zorgt dat de muziek toegankelijk blijft. En iedere keer dat ik luister naar dit knappe staaltje van progressieve rock hoor ik steeds nieuwe dingen in de compositie. Het is in lagen opgebouwd en iedere keer ontdek ik nieuwe muzieklagen in de muzikale uienrokken. De stukken met zang blijven bij tijdens het luisteren, maar ten aanzien van de instrumentale stukken neemt Cuerock ruim de tijd om de liefhebber van progressieve rock te verwennen. Daarbij is Shattered Dreams tevens een compositie die maatschappij kritisch een duidelijke boodschap uitdraagt. Een mustlisten voor progliefhebbers, dat is duidelijk.

Begin oktober kon je al kennismaken met de band Ater die met Venus een allesverwoestende berg (doom)metal op je afstuurde. Heart Of Glass is het vervolg op Venus. Zwaar aangezet komt Ater uit de startblokken. Ook hier lijkt in deze tijd van het jaar de duisternis te overheersen en daar gooit Ater nog een schepje bovenop. Waar de band de grunt vandaan haalt is onbekend, maar het komt weer van heeeel diep. De drum klinkt zwaar en langzaam en er ligt steeds een gitaargeluid die als een atoomklok een scherpe riff gebruikt voor het contrast. Nu is het na bijna twee minuten dat de zang zich meer ontwikkelt naar sensuele clean vocals. Een beetje Katatonia, Insomnium en Swallow The Sun in één. De basis wordt weer teruggepakt en ik merk dat ik als gebiologeerd me laat omringen door de Aterklanken. De clean vocals komen op een goed moment weer terug, terwijl de muzikale doombasis door blijft gaan. De clean vocals blijven overheersen richting het einde waarna Ater de compositie op een melancholische afsluit.

Zo naar het einde van het jaar blijkt het dat er altijd singles/albums zijn blijven liggen die wel degelijk de moeite waard zijn om aandacht te geven. Zo blijkt ProjectoR met de single Living Recources de boel aardig op te schudden. Melodieuze deathmetal met kenmerken van de Gothenburg sound en afkomstig uit Chili. Dat is op zich al bijzonder. Ik durf zelfs de term thrashmetal er nog in te gooien wanneer de band de single start. Snel, scherp en heftig zet het vijftal een sterke basis neer. Het schorre en diepe stemgeluid raspt zich daar een weg doorheen terwijl de riffs hem om de oren vliegen. Het karakter is daarmee op een positieve manier agressief, zwaar en dynamisch. Het gehele Gothenburgidee komt sterk naar voren in het refrein. En dat wordt mede bepaald door het gitaargeluid dat een octaafje of wat in de hoogte meepikt. Een lekkere solo na drie minuten is welkom en past uitstekend in het totale plaatje. En het is een solo die wel ingelijst mag worden, want het spel klinkt technisch goed. Richting het einde blijkt dat zanger Rodrigo “Rumba” Salazar  meer kan dan hij tot dusver liet horen. Naast zijn gromgeluid, want in de laatste minuut laat hij clean vocals horen die  zeer zeker de moeite waard zijn, alvorens de band de compositie sterk riffend afsluit.

Na bovenstaand geweld is er ook nog het onverwoestbare geluid dat het Australische Ironstone deze kant opslingert. Deze band weet steeds met iedere single sterk te overtuigen. In alles is Ironstone toonaangevend wat mij betreft op het gebied van deathcore en deathmetal. De nieuwe single Cerebral Nexus Necrosystem bewijst dat meer weer eens des te meer. Hoe kan het in hemelsnaam dat deze band de aandacht die het verdient nog steeds niet krijgt, naar mijn idee.

Een band die wel langzaam de ladder van succes weet te beklimmen is het Zweedse Avatar. Met kop en schouders een headliner voor alle festivals. De eigenzinnigheid van de band wordt steeds duidelijk met iedere nieuwe release. Dit keer verrassen ze met een heuse kerstsingle waarin Zakk Wylde ook een rolletje heeft. Misschien stond hij stiekem op hun naughty list. Om daarachter te komen, is het verstandig om deze rock and roller goed te bekijken.

Kijk ook eens naar