Halverwege de jaren ’90 was de Britse muziekscene in de ban van de Britpop. Bands zoals Oasis, Blur, The Verve, Pulp en Suede beleefden hun hoogtijdagen en domineerden de Britse Charts. Ineens kwam ook de Noord-Ierse band Ash zich aan het front melden met hun debuutalbum 1977. Het album bleek een groot succes, maar de critici waren verdeeld, was Ash nou Britpop of toch meer alternatieve rock? Het grote publiek bleef in ieder geval trouw naar hun concerten gaan en anno 2026 staat Ash nog steeds op het podium en viert het 30-jarig jubileum van hun debuutalbum 1977. En die fans van toen? Die waren met grote getalen naar de Effenaar in Eindhoven gekomen.
Om de zaal in de juiste sferen te krijgen was de hulp van supportact Anemone ingeschakeld. De band uit Rotterdam nam het publiek mee op hun jaren ’90-trip, waarbij zij net zoals de hoofdact niet uitsluitend Britpop spelen. Het geluid was rauw en ongepolijst en ook schuwden de heren het niet wat psychedelische sounds te laten horen. De kleurrijke visuals pasten dan ook perfect bij deze muziek. Enthousiaste frontman Xander vertelde dat hij vereerd was om voor Ash te mogen openen , maar kreeg het publiek helaas niet voor zich gewonnen vanavond. Vooraan was er gelukkig wel een klein clubje fans wat er helemaal voor ging en dat zorgde dan ook voor een opsteker. Daarnaast bleef het publiek wel aandachtig kijken, maar echt los ging het niet vanavond. En dat was jammer, want de rockende songs zaten goed in elkaar en ook muzikaal was er weinig aan te merken op deze openingsact.

Men kwam vanavond voor een nostalgische avond met Ash en men kreeg dat meteen vanaf opener Lose Control. Dit nummer was tevens de openingstrack van het jubilerende album 1977 wat vanavond in de schijnwerpers zou staan. Sterker nog, de opvolgende track en tevens hit Goldfinger was ook het tweede nummer op dat album. Aan kracht had deze hit niet ingeboet en Ash vertolkte het nummer met dezelfde power als voorheen. Het publiek besloot dan ook een kleine moshpit te houden en iedereen waande zich weer in de jaren ’90. Ash liet oude tijden herleven en had besloten om het gehele album in chronologische volgorde te spelen. De doorgewinterde fans wisten dan ook exact welk nummer er zou komen. Het trio, waarvan twee bandleden in 1977 waren geboren, had het enorm naar hun zin in Eindhoven en vertelden dan ook hoe deze avond er ongeveer uit zou komen zien. Tevens waren ze blij weer in de Effenaar te zijn, de plek waar ze in 2018 op Come As You Are speelden.
Het publiek in Eindhoven liet zich vanavond regelmatig horen. Vooral de bekende singles van het album 1977 zorgden voor een ware opleving. Zo was Goldfinger al een schot in de roos, maar ook de andere singles Kung Fu, Oh Yeah en Angel Interceptor misten hun uitwerking niet. Uit volle borst werd de tekst van Oh Yeah meegebruld. Het leek dan ook vanavond alsof de klok had stilgestaan, de bandleden van toen waren ook meteen de bandleden van nu. Samen met hun fans was Ash alleen maar een dagje ouder geworden. Aan het einde van de set week men wel even af van de reguliere volgorde. Zo bleek een nummer wat destijds bedacht was voor het album kwijtgeraakt te zijn en recentelijk afgemaakt. Zo mocht dan ook Bittersweet Blue eigenlijk ook niet ontbreken in dit gedeelte van de set, die werd afgesloten met de grootste hit Girl From Mars.
Na het spelen van het gehele album verliet de band even het podium voor een korte pauze, waarna de heren Tim Wheeler, Mark Hamilton en Rick McMurray terugkeerden voor het toegift wat bestond uit een aantal andere bekende nummers van de band. Zo keerde men terug met het nummer Zarathustra, een bewerking van de bekende klassieker, die qua gitaarspel wel erg op Queen leek. Vervolgens leefde de zaal weer op met Fun People, waarbij er wild gesprongen, wat ook tijdens Ad-Astra zou aanblijven. Zo bewees Ash met deze nummers ook met nieuwer materiaal te kunnen scoren. Oud en nieuw materiaal dan ook vanavond samen in de Effenaar, maar een aantal fans wilden nog meer terug in de tijd. Zo scandeerden ze al vaker songtitel Uncle Pat, die een aantal keer nog werd afgewezen, maar uiteindelijk ging Ash overstag, waarna een groot gejuich losbarstte. Tijdens afsluiter Burn Baby Burn mocht het publiek voor een allerlaatste keer losgaan, waarna de band na een groots applaus afscheid nam van het publiek in Eindhoven en er einde kwam aan deze avond vol met nostalgie.