Zoals het in de jaren 80 al was zo is het deze avond. Dat zit hem niet alleen in de muziek maar ook dat een rij dames voor de deur al vroeg staat te wachten en hoopt een glimp op te vangen van de aantrekkelijke rocksterren. Hoewel niet uitverkocht is er zeker, al van het begin of aan een lekker grote groep mensen binnen.

Opener John Diva and the Rockets of Love wordt soms vergeleken met Steel Panther, de band die groot geworden is met hun hairmetal parodie. Toch zou ik John Diva geen parodie willen noemen. Ja, het geluid heeft duidelijke roots in die bands van de jaren 80 en de outfits van de band beelden dat behoorlijk uit. Toch ziet het er minder over the top uit en zijn de teksten wat serieuzer.

Met zijn bandana, zonnebril en blonde lokken is John Diva zeker wel een opmerkelijke verschijning. Hij heeft er ook geen moeite mee om het publiek mee te krijgen en nummers als Lolita en Rock ‘n’r Roll Heaven worden uitbundig meegezongen. Ook is er genoeg enthousiasme voor zijn eigen sexy moves bij Dance Dirty For Me.

Of het hem nu zit in het feit dat de hoofdact in het verlengde ligt van deze band of het te wijten is aan hun eigen merites, zelden heb ik een opener zo’n dankbaar publiek zien hebben. Ik denk dat er dan ook genoeg nieuwe fans in de zaal bij zijn gekomen die hen zullen gaan bekijken op  het tijdens de show aangekondigde optreden op het Bakelse Streetrock.

De aankleding van het podium is top bij Kissin’ Dynamite. Op de Marshall speakers staat in lichtgevende letters de bandnaam, de drums zijn voorzien van een plaatje van een dame’s achterkant in afgeknipte jeans, en ze hebben ventilatoren om die haren lekker te laten wapperen.

Ik mocht ze al eerder aanschouwen in De Effenaar als voorprogramma van Powerwolf en kon er toen niet genoeg van krijgen. Met een set van ongeveer anderhalf uur hoop ik voldoende aan mijn trekken te komen, want ze hebben zoveel lekkere nummers om te laten horen dat ze die tijdsduur makkelijk kunnen vullen.

Frontman Johannes Braun heeft zijn haar weer lekker vol haarlak zitten en meteen valt zijn aanstekelijke glimlach op. Hij heeft iets van een gun-factor die maakt dat je meteen overstag gaat en met de band meedoet. Klappen, zingen, lichtjes omhoog. Alles wat stadium rock nodig heeft. De show die past bij de eighties hardrock die de band ten gehore brengt.

Johannes heeft vanavond nog een extra verrassing meegenomen; Anna Brunner van supergroep Exit Eden waar Johannes ook deel van uit maakt. Ze is op de plaat te horen in het nummer Ecstasy en zingt hier dus ook live on stage met hem mee. Anna heeft de geweldige rockgoddess uitstraling die perfect aansluit bij de grootsheid van de bandleden. Supermooi dan ook dat ze later ook nog een nummertje meezingt.

Qua songs komen alle favorieten voorbij, Six Feet Under, I’ve Got the Fire, you name it. En natuurlijk trekt Johannes zijn koningsoutfit weer aan voor I Will Be King. Dit keer heeft hij zelfs een nar meegenomen voor het extra show-effect. Over dat effect gesproken, ook wappert hij met een grote Kissin’ Dynamite vlag net over het publiek.

Ja, het was weer een perfect geregisseerde show. Ja, misschien is het allemaal wat gelikt. Maar het publiek vreet het gulzig op en ik moet bekennen dat ik zeker nog wel een portie had gelust als de lampen weer aangaan en de band het podium verlaat.