Al in november vorig jaar uitgebracht. Door de promo voor een single op het spoor gekomen van dit album. Zero-Point Machine is de moeite waard om te recenseren. Wat als eerste opvalt is de line-up van de band. Fifth Angel bassist John Macko is de grote man achter deze band. Zangeres en tekstschrijver Georgie Chapple, gitarist en sound designer Adrian Thessenvitz (Ad Infinitum) en drummer Ken Mary (Alice Cooper, House Of Lords, Fifth Angel, Flotsam & Jetsam) vormen de rest van de band. Niet de minsten en dat is duidelijk terug te horen in de moderne metal die de band produceert. Overigens niet zoals de jonge garde dit brengt, maar met een aangename mix van oud en nieuw. Zero-Point Machine mixt verschillende stijlen tot een geheel. Zo is het ene nummer in de kern een metalnummer (zoals Violence en het instrumentale Singularity), terwijl andere nummers met modernere invloeden spelen (zoals het op industrial metal gebaseerde No Way Home en de melodieuze nummers Worthless en Madness). Het solo en slaggitaarwerk is in goede handen bij Adrian en het uitstekende drumwerk van Ken Mary klinkt als vanouds. Hij blijft toch een van de betere drummers. Ondanks dat is het toch vooral de veelzijdige, krachtige stem van Georgie die de sfeer bepaald. Wat een mooie en melodieuze stem. Dat valt helemaal pop bij de rustigere (semi-)ballads Beauty of it en Anastasia. Zero-Point Machine is zo’n plaat die metal puristen over de streep zal trekken, maar die door de meer experimentele aanpak ook de moderne metalfans zal aanspreken.