De tribute-productie Stairway To Heaven – Led Zeppelin Masters, die naast de Australische tribute-band Zep Boys en het 30-koppige symfonische orkest Black Dog Orchestra bestaat was de afgelopen dagen voor een aantal concerten in Nederland, en deed daarbij op zondag 31 maart het Muziekgebouw Eindhoven aan. Deze avond stond dus in het teken van een eerbetoon aan de legendarische band Led Zeppelin die dit jaar hun 50-jarig bestaan viert. Het concert was bij lange na niet uitverkocht, maar met een zaalcapaciteit van 1250 zitplaatsen en de stoeltjes voor meer dan de helft bezet was de opkomst toch goed te noemen.

Er werd om stipt 20.15 uur afgetrapt door het 30-koppige orkest met Orchestral Overture, waarna de Zep Boys, bestaande uit zanger Vince Contarino, gitarist Tzan Niko, bassist Warwick Cheatle en drummer Bradley James Polain zich een voor een bij hun voegen. Onder aanvoering van zanger Vince Contarino werd er uitstekend gestart met het eerste nummer, Good Times Bad Times van het debuutalbum van Led Zeppelin. Wat mij gelijk opvalt is de goede, krachtige stem van Cantorino want de frontman klinkt als Robert Plant in zijn beste dagen. Er werd voortgezet met het rockende Nobody’s fault But Mine, dat oorspronkelijk van gospel blues artiest Blind Willie Johnson is, maar in 1976 ook op het zevende album Presence van Led Zeppelin is uitgebracht. Het geweldige gitaarspel van Tzan Niko werd hier prima ondersteund door de drums (Polain) en bas (Cheatle) en de goede zang en uitstekend mondharmonica spel van Contarino.

Gedurende de rest van de avond zet dit viertal tezamen met het orkest een adembenemende rock show neer. Verdeeld over twee sets komen tijdloze rocknummers voorbij waaronder het heerlijke Rock And Roll, en laten ze de mysterieuze dreigende rockriffs van Kashmir en de verwoestende gitaarriffs van Black Dog daveren door de zaal. En natuurlijk werd ook de ballad Stairway to Heaven niet vergeten en die kreeg dan ook een schitterende uitvoering van zowel band als orkest.  Wat een mooie combinatie samen. Na dik twee uur spelen verlaat de band heel even het podium en wat volgt is een spetterende finale. Het publiek is inmiddels gaan staan en gaat helemaal los op de rock klassieker, Immigrant Song en de rauwe metalen blues van Whole Lotta Love. Wat rest is een minutenlang en dik verdiend oorverdovend applaus van het publiek.

Setlist eerste set: Orchestral Overture – Good Times Bad Times – Nobody’s Fault but Mine – Over The Hills And Far Away – Ramble On ¬- All My Love -The Song Remains the Same –  The Rain Song – Dazed and Confused – Rock and Roll – Setlist tweede set: Violin Solo – Kashmir – No Quarter -Moby Dick -Going to California – Stairway to Heaven – Heartbreaker – Black Dog – Encore: Immigrant Song – Whole Lotta Love