In een stijf uitverkochte grote zaal van Hedon overtreft Navarone zichzelf vanavond en stijgt de band boven zichzelf uit.

In een langzaam vollopende zaal begint om 20:30 uur de Zwolse formatie Money & The Man. Deze twee mans formatie vervangt het eigenlijke, Belgische, voorprogramma, dat wegens autopech niet naar Zwolle kan komen. De twee bandleden raken niet van slag door dit ongeplande optreden, sterker nog, de band heeft eigenlijk tijd in de oefenruimte op het programma staan, dus nu wordt een volle Hedon zaal de oefenruimte. De band heeft een instrumentarium dat bestaat uit een gitaar en een drumstel, en weet daar een behoorlijk volume uit te persen. Een groot deel van het publiek weet het te waarderen, en de twee heren krijgen na het hun toegewezen half uur een oprecht applaus mee.

Om 21:00 is het tijd voor Navarone. Het publiek bestaat voor ongeveer 25% uit die-hard fans, de andere bezoekers zijn deels aangetrokken door de optredens in The Voice, zoals valt op te merken uit diverse reacties. De band komt in het donker op, met als laatste zanger en frontman Merijn van Haren en de band trapt af met Perfect Design. De stemming zit er meteen in, hier stond het publiek op te wachten. De eerste vijf nummers zijn van de band zelf, later zullen ook enkele covers volgen.

Cerberus, afkomstig van het laatste album Salvo, krijgt een fantastisch uitvoering en het publiek gaat uit haar dak. Als het nummer is afgelopen, komen we toe aan iets heel anders. De show van vanavond bestaat deels uit eigen werk en deels uit covers. Dit komt mede voort uit het succes bij The Voice. En, laat Van Haren weten, er zijn ook gasten aanwezig bij het concert vanavond. Bij de cover van Queen’s Somebody To Love wordt de band extra ondersteund op de toetsen. Vervolgens komt saxofonist Robert van Asseldonk op het podium er bij voor het nummer Baker Street. Het is andere muziek dan het standaard repertoire, maar het gaat er in als zoete koek.

Na Leave en Surrender wordt er weer een nummer van Queen gespeeld. Deze keer is het Friends Will Be Friends, met als gastzangeres Anneke van Giersbergen. Als dan na Hotel California, waar zelfs speciaal de goede gitaren voor zijn aangeschaft volgens Van Haren, er een akoestische versie van December wordt gespeeld, wordt er hier en daar wel een traantje weggepinkt.

Er volgt nog een reprise van de battle uit The Voice met deelneemster Sanne de Winter. Zij neemt de vocalen van Respect voor haar rekening, nadat ze eerder in de show ook al had geschitterd tijdens I Still Haven’t Found What I’m Looking For. Daarna mag Van Giersbergen nog een keer het podium op, deze keer voor Go Your Own Way waarna de band volledig losgaat op Whole Lotta Love. Van Haren overtreft zichzelf met zijn hoge en oneindig lange uithalen. Ondertussen spelen de beide gitaristen bij toerbeurt een hoofdrol bij de verschillende nummers, de ene keer speelt Roman Huijbreghs de lead, de andere keer doet Kees Lewiszong dat. Bassist Bram Versteeg doet schijnbaar onverschillig zijn partijen, zo te zien is hij niet onder de indruk van de grote menigte voor hem. En waarom zou hij ook? Hij bast een solide partij en weet zich gesteund door de zwoegende Robin Assen op de drums schuin achter hem.

De toegift bestaat uit vier nummers vanavond, met als eerste nog een keer een cover. The Show Must Go On van Queen krijgt een Navarone sausje, en Freddie zag dat het goed was. Als we dan uiteindelijk tegen 23:00 de laatste tonen van Lonely Nights hebben gehoord, is het echt voorbij. Het publiek heeft uit volle kelen mee kunnen zingen met Lonely Nights, en ook de bandleden hebben zichtbaar genoten van het geslaagde concert. Een solide, gevarieerde show van bijna twee uur lang, er is weer een topprestatie neergezet!