De uit Denver afkomstige Stephen Edmunds heeft met Alone een interessant debuut in handen. Neo Dimes bestaat voornamelijk uit elektronica, maar weet gevoel en emotie over te brengen. Tekstueel gaat het tegen de stroom in van de muziekindustrie, algoritmes en big tech. Dat levert geen kwade plaat op met heftige erupties, maar een bedachtzame en overwegend introverte plaat. Zelfs de elektrische gitaar klinkt beheerst. Toch is Alone het beluisteren waard. De mix tussen postpunk, rock en industrial leeft vooral op sterk in elkaar gezette nummers. Ondanks dat de sfeer in de nummers vergelijkbaar is klinken de nummers niet allemaal hetzelfde. De kalme en aangename stem van Stephen doen wonderen. Net als de mooie breaks en afwisselingen. Zo is opener Beasts een verwijzing naar het materiaal van HEALTH, maar is het daaropvolgende Angels een introvert postpunk/ wave nummer. Dance en beats zijn de basis van God’s Perfect Meme en Obsidian (die ook doet denken aan HEALTH). Alone zit vol met dit soort nummers. Helaas zakt de kwaliteit bij de laatste vier nummers wat in. Dan wordt een eruptie aan geluid en emotie gemist. Bovendien klinken de nummers niet meer zo inventief als in het begin. Voor een debuutplaat is Alone echter een mooi en duidelijk statement.