Ronker zet zichzelf in de markt als speednoiseband, maar er zitten meer ingrediënten in deze heerlijke stoofschotel. Zoals metal en een kleine verzameling subgenres waar ‘core’ in thuishoort. Op hun tweede full album Respect The Hustle, I Won’t Be Your Dog Forever krijgen de tracks muzikaal en inhoudelijk meer body.
De hoofdingrediënten bij deze Belgische band blijven uiteraard noise, snelheid en agressie. Dat zal wel niet veranderen zo lang als Ronker op podia staat. Refused, Helmet en Voivod en Slayer worden door het label als referenties opgegeven (naast David Bowie en Idles) en daar valt zeker iets voor te zeggen. Maar als er een catchy groove of een leuke melodie op hun pad komt, gaan ze die nu niet meer uit de weg. Er zit al eens een rustpuntje – of noem het ademruimte – in de songopbouw op dit album. En als een track beter wordt met een stukje piano erbij, dan halen ze er gewoon een piano bij. En het is nu niet dat Ronker daardoor als soft of experimenteel te labelen valt.
In de lyrics zitten nog steeds woede en misprijzen, naast persoonlijke levenslessen, ironie en zwarte humor. En ook in de lyrics heeft dit tweede album wat meer body dan het debuut.
De productie was in handen van Sebastian Omerson (Atomic Vulture, Barbie Bangkok, Slow Crush, The Very Very Danger, …) en die heeft een mooi evenwicht gevonden tussen agressie en melodie. Alles samen heeft Ronker op Respect The Hustle een mooie stap vooruit gezet. Waar ze al goed in waren, dat hebben ze nog versterkt en uitgepuurd, en dan weer zuinig aangevuld met wat nieuwe elementen.
Dit jaar zal er geen ontkomen zijn aan Ronker. Na een clubtournee voor dit album staan ze ook nog op het Dynamo Metal Fest, op Alcatraz in Kortrijk (B), op Sonic Whip in Nijmegen en op Terneuzen on Fire. The Ronk is coming for you!