Struck A Nerve is een nieuwe Britse thrashmetalband die eind vorig jaar met een fijn debuutalbum op de proppen kwam.
Helemaal nieuw is Struck A Nerve niet. Drie van de vier bandleden kennen elkaar van bij Shrapnel. Eentje speelt daar trouwens nog steeds bij. Shrapnel stond in 2025 voor de vijfde keer op Bloodstock, toch één van de grotere metalfestivals in de UK, en ze kwamen voor een Europese tournee langs in Heerlen. Die band brengt eveneens thrash, maar dan afgekruid met metalcore en alternative metal. De drummer van Struck A Nerve zit ook nog in Gama Bomb en zat eerder bij onder meer Onslaught.
Met Struck A Nerve heeft het viertal duidelijk de ambitie om net zo hard de wereld te veroveren als met Shrapnel. Voor je debuutalbum meteen al kunnen tekenen bij Listenable Records, dat is wel mooi voor een band die op dat moment nauwelijks anderhalf jaar bestond. Listenable is de thuishaven van onder meer Izegrim, Cobra The Impaler en Coffin Feeder. Maar genoeg context nu en over naar de muziek.
De thrash zoals Struck A Nerve die brengt is punchy en über-energiek. Agressief en ongepolijst. Een ideale soundtrack voor moshpit-avonturen. De solo’s zijn compact en halen het tempo niet naar beneden. Volgens het boekje dus. Er zit wat variatie in de melodielijnen en de riffs. Op Last Eyes Sees All wordt het gaspedaal bijvoorbeeld iets minder hard ingedrukt en gaat het even iets meer naar de groovemetal. Ook Leviathan Wings start niet meteen met het gas helemaal open, en dat levert muzikaal een interessante track op. Maar waar Struck A Nerve zich echt in z’n element voelt, is toch gewoon rechtdoor-rammen. Rauw, brutaal en agressief, zonder omkijken. Ze mixen de brutaliteit van een Sodom of een Slayer met de energie van een Enforced. Anders dan andere nieuwkomers in de thrash hebben ze zich bovendien een eigen muzikaal gezicht aangemeten, vooral dankzij zanger Aarran Tucker.
Het verschil met de grote voorbeelden in het genre zit ‘m in de refreinen. Een paar halve zinnen of woorden die je lekker vanuit de moshpit kan meebrullen. Dat missen we hier nog. In hun signature-track Struck A Nerve zit dan wel een leuk ‘hey-hey-hey’-momentje, bij de andere tracks is het lang wachten en zoeken naar terugkerende, direct herkenbare en mee te brullen lyrics. Het ontbreken van herhaling in de lyrics maakt de tracks ook wat inwisselbaar, hoewel de lyrics inhoudelijk best sterk zijn, maar ook weer niet super-origineel. De beste tracks van het album zijn voor mij die die reeds als single uitgekomen zijn: Parade of Violence, Nocturnal Terror, Inside The Torture Fortress en Struck A Nerve. Het artwork vind ik persoonlijk niet zo geweldig.
Struck A Nerve zet een fijn debuutalbum neer en heeft hier en daar nog wat mogelijkheden om progressie te boeken.