Het Griekse Villagers Of Ioannina City is een vreemde eend in de spreekwoordelijke bijt der stonerrock/metal. Aan de ene kant blijft men trouw aan rulle woenstijnriffs trouw, maar de band is ook niet wars van het toevoegen van muzikale elementen uit de Griekse folk. Dit zorgt op Venceremos voor verrassende resultaten.
De band voegt niet alleen invloeden toe uit de Griekse folk, maar men is ook compositiegebied avontuurlijk en zeer ambitieus. Nummers zoals Home, Ghosts In The Sky en Here And Now met prachtige slepende gitaarsolo klokken zo tussen de zeven en elf minuten. Van een beetje lichte proginvloeden à la Mastodon zijn de Villagers Of Ioannina City zeker niet vies.
Als tegenhanger van de langere nummers kent het album ook een aantal uptempo rocknummers, zoals het titelnummer en No Fear. Deze nummers contrasteren mooi met de meer uitgesponnen nummers. Voor de rest zijn The Ruiner en het afsluitende Requiem zeer de moeite waard, vooral vanwege de bijzondere wisselwerking tussen de Griekse doedelzakken en het lekkere gitaarwerk. Het enige zwakke punt op het album is de nogal vlakke zang van Alex Karametis die wat armetierig afsteekt tegen de muzikale ambitie van Venceremos. Een zanger met iets meer grit in zijn stem zou de band echt naar grotere hoogten doen stijgen.
Venceremos is voor stonerrockbegrippen een behoorlijke avontuurlijke en originele plaat. De basis wordt nog steeds door uitgesponnen riffs gevormd, maar de avontuurlijke composities in combinatie met Griekse folkinvloeden maken dit tot een lekker tegendraads geheel.