Terwijl een groot deel van de wereld bezig is met het EK of de tragedie in Orlando is Dynamo volgestroomd met de heavy metal liefhebbers van alle leeftijden. Geen wonder, want Trivium is toch een band van behoorlijk formaat.

martyr - foto patrick spruytenburg - 015Bij binnenkomst is al te merken dat het vanavond bijna uitverkocht is, want er staat een flinke rij om de zaal in te komen. Het is zelfs al vrij druk voor bij het podium, terwijl vaak de meeste bezoekers kort voor het voorprogramma meestal nog wat rondhangen aan de bar. Dat geeft ook wel aan dat de bezoekers er zin in hebben vanavond.
Martyr opent sterk en theatraal. Een klein meisje met een pop onder haar arm zingt zachtjes als frontman Rop als een griezelige boeman dicht bij haar begint te zingen. Ze geeft echter geen krimp, wat een acteertalent. Het geeft deze opening een mooi spooky sfeertje wat natuurlijk prima past bij een metal act. Als bedankje mag het meisje crowdsurfend de zaal door.

Na deze opener laat Rop zijn act vallen en blijkt een meester te zijn in het enthousiasmeren van het publiek. Zijn olijke blik en overduidelijke plezier zorgen voor een ontzettende gunfactor bij het publiek. Waar de gemiddelde opwarm-band moeite heeft het publiek mee te krijgen, zeker bij een band van het formaat van Trivium, waar getuige de T-shirts van de mensen in de zaal toch echt de meesten voor komen, gaat het Martyr bijzonder goed af. De vuistjes en devil horns gaan op commando prima omhoog en zelfs een wedstrijdje van welke kant van de zaal het meeste lawaai maakt is een succes.
Onze eigen Rockportaal fotograaf beleeft nog fifteen seconds of fame als hij door Rop het podium op wordt gevraagd. Hij krijgt een uitbundig applaus van de zaal en maakt een pracht foto (waarvan akte bij dit artikel).

Muzikaal is het allemaal super dik in orde. Het geluid is prima, de balans tussen de high-pitched vocals (een keer ondersteund door een megafoon) en instrumenten perfect. Je kunt aan de grijze haren zien dat dit oude rotten zijn, van de leeftijd maar ook zeker in de stijl van Iron Maiden. Echte, ouderwetse jaren 80 heavy metal. Het was dan ook in die tijd dat ze hun grootste successen beleefden, maar als het aan mij ligt is er nog veel moois in het verschiet voor deze heren.

Na een korte bierpauze dimmen de lichten en schalt de Iron Maiden klassieker “Run for the hills” door de zaal. Een perfecte manier om de energie opgeroepen door Martyr weer te doen terugkeren.

trivium - foto patrick spruytenburg - 008Als Trivium frontman Matt Heafy ons in verrassend goed Nederlands verwelkomt heeft ie de hele tent al gelijk helemaal mee. Zijn gebaren zijn groots, zijn sportieve uitstraling energiek en zijn gezicht bijna continu lachend, genietend van het enthousiaste publiek. Regelmatig gaat zijn tong naar buiten als ware hij het buitenechtelijke kind van Gene Simmons.

Hij geeft ons een mooi stukje trivia weg door te vertellen dat hun eerste buitenlandse optreden jaren terug was in Alstadt, Eindhoven! Niemand had toen nog van ze gehoord, maar het was een vruchtbaar verblijf want ze blijken er ook nog wat nummers geschreven te hebben.
De ervarenheid van de band blijkt uit de perfecte mix van hun setlist. De snellere moshpit-pleasende nummers worden op de juiste momenten afgewisseld door de wat rusterige nummers en clean vocals van nieuwste album, Silence in the Snow.
Matt wordt door het publiek enkele keren getrakteerd op een potje hollandsche folklore als evergreen “Bier en Tieten” door het publiek gescandeerd wordt. Gezellige boel allemaal.

Interessant is dat de band hun eigen handler op het podium lijkt te hebben zoals een Disney mascotte ook zou hebben. Dit gespierde heerschap op het podium zorgt er voor dat mensen die het podium op crowdsurfen er netjes op en af worden geholpen. Ook zorgt hij dat er flesjes water rond gaan zodat de moshers niet bezwijken van de hitte. Aardig idee dat zorgt dat de chaos steeds onder controle blijft.

Metal verbroedert, metal enthousiasmeert, metal entertaint. Prachtige bands, prachtig publiek, prachtige zaal. Onderweg naar buiten hoor ik van alle bezoekers alleen maar positieve verhalen en terecht!

Foto’s: Patrick Spruytenburg