METZVijfendertig minuten lang staat Merleyn op haar kop. Wel ja, drie beestig weghakkende Canadezen proberen Merleyn vijfendertig minuten lang op haar kop te krijgen. Los van een handjevol enthousiastelingen vooraan staat het voltallig aanwezige publiek aan de grond genageld. Dat laatste is maar goed ook gezien de reële mogelijkheid dat noiserock/punk monster Metz u zomaar eens omver zou kunnen blazen. Het gelijknamig debuut wist een klein half jaar geleden menig recensentenhart sneller te doen laten kloppen. Vreemd was dat niet. Want hoewel de muziek weinig onverwachte invalshoeken rijk is, en het tekstueel niets aan de verbeelding over laat, wordt de luisteraar tien nummers later volledig overdonderd en met een piep in de oren ‘wakker’.

Live blijken de heren daar niet voor onder te doen. Vanaf het betreden van het podium tot aan de afsluiter betreft het een grote wervelwind van venijnige gitaarriffs, stuwende drums en opzwepende baslijnen. Enkele bouwlampen vormen het decor. Een bak aan energie vormt de show. Evenals het debuut: simpel, doch krachtig. Meer heeft een band als METZ niet nodig.