Eigenlijk behoeft Millionaire geen introductie. De band heeft zijn sporen internationaal verdiend. In België gaat men nog net niet op de knieën als de naam van deze rockhelden valt. Toch is het niet aan frontman Tim Vanhamel om op zijn lauweren te rusten, getuige verschillende projecten die hij ondernam na tweede plaat Paradisiac (2005), geproduceerd door Josh Homme van Queens of the Stone Age. Uiteindelijk kon Vanhamel ook niet anders dat terugkeren bij zijn kindje, zíjn Millionaire, voor de ‘moeilijke derde’ Sciencing, na twaalf jaar stilte. 

Ondertussen heeft voorprogramma Canshaker Pi alle ingrediënten in huis om zelf uit te groeien tot een levende legende. De Amsterdamse jonkies hebben in korte tijd een flinke live-reputatie opgebouwd die ze ook in Effenaar graag voor zich laten spreken. Ze maken rommelige rammelende indie-rock met wat scherpe randjes. Vergelijkingen met Nirvana, Pixies en Sonic Youth zijn niet ver weg. Oh ja, en met Pavement – want Stephen Malkmus hielp mee in de studio. De band bevat meer dan genoeg energie die erop wacht gekanaliseerd te worden. Maarre, volgende keer wel even de mics wat harder zetten, jongens. Dan hoef je niet zo hard te schreeuwen om verstaanbaar te zijn.

Begin dit jaar zou er niemand ook maar van durven dromen dat Millionaire terug uit de dood zou herrijzen, maar in mei bleek niets minder waar met de plots gedropte nieuwe single I’m Not Who You Think You Are. De Belgen behoren tot de Vlaamse halfgoden die voor, tijdens en na de jaarwisseling furore maakten in de internationale rockscene. Millionaire werd en wordt vaak in één adem genoemd met andere Vlaamse grootheden zoals dEUS en Soulwax. Saillant detail is dat Millionaire zich echter mag warmen onder de vleugels van Josh Homme (Queens of the Stone Age), die na een optreden van de band zo gecharmeerd was dat hij meehielp om tweede album Paradisiac (2005) te produceren. (Dus wie weet wat Stephen Malkmus nog voor Canshaker Pi kan betekenen.)

Al voor de eerste noot toont Vanhamel zich als een energieke Hindoestaanse kangoeroe, springerig en spiritueel. Samen met zijn gitaarspel, gespeeld op een overmaats lego-blokje met snaren, vormen deze eigenschappen de Vanhamel drie-eenheid. Zijn stem is vaak verborgen achter een laag distortion, net zoals de andere instrumenten in het geheel. Af en toe laat zijn stem hem in de steek, maar met zijn drie-eenheid als back-up is dat niet erg. Thom Yorke van Radiohead laat immers ook horen dat loepzuivere zang geen pré is.

En bovendien, het mág; bij Millionaire mogen er scherpe randjes aan zitten, van die snerpende klanken waardoor je ouders de radio meteen uit willen zetten. Vanavond hoeft dat niet. Millionaire laat een stukje muziekgeschiedenis horen. Alle kneiters van weleer komen voorbij. De nummers van Sciencing zijn daar aan vast genaaid en vormen samen een excentrieke lappendeken. Het ziet er misschien een beetje vreemd uit, maar het is onmiskenbaar Millionaire, en hij houdt je warm.

Met Little Boy Blue, het sterkste staaltje stoner afkomstig van Sciencing, sluiten we de hoofd-set af alvorens we na twee keer met onze ogen knipperen aan de toegift toe zijn. Met Petty Thug, Alpha Male en Wake Up The Children kan het niet anders dan helemaal los gaan. Mensen die de hele avond braaf op hun plek uit hun plaat stonden te gaan schieten naar voren om een pit te vormen, want stilstaan is geen optie meer. Het was een show uit duizenden, Millionaire.

Setlist: Visa Running / A Lust Unmatched / Street Life Cherry / I’m Not Who You Think You Are / I’m On A High / Bloodshot / Silent River / Body Experience Revue / Champagne / Love Has Eyes / Little Boy Blue // Petty Thug / Alpha Male / Wake Up The Children