Bepaalde dingen in het leven zijn altijd leuk. Een natte scheet in een kleine gammele lift. Een oma die haar gebit in de soep verliest. Masturberen. Wat nog leuker is, is een optreden van de Rectum Raiders. (foto’s: P. Latuny)

Een half jaar na het verschijnen van het titelloze debuut staat de vijfkoppige band op het gratis Mixtream festival in Heerhugowaard. Als de band het podium opkomt zien we vijf gasten: Zanger Mr. Rectum die wild in het rond springt. Bassist Jackie Flawless die het publiek lekker aan het opruien is. Drummer Nikki Bear wiens drumvellen berenvoorhuiden zijn. En gitaristen Gustav Von Shredivarius en Rampage Delicious spelen de snelle gitaarsolo’s en Iron Maiden riffjes. Nu het voorstelrondje voorbij is, is de vraag of ze hun mannetje staan tijdens het optreden.

                         

Geen zorgen want hun mannetje staan ze zeker. De energieke turboglamrock die deze jongens spelen is besmettelijk. Het slaat over op de bandleden en ook op het publiek dat wild staat te headbangen. Er is zelfs sprake van een kleine cirkel pit tijdens openingsnummer G.R.I.N.D. (Put your fingertip inside/Get ready to GRIND) en Black Ripper. De tienjarige kinderen vooraan weten de teksten van de liedjes nog niet, maar Jasper van tien uit Heerhugowaard weet nu wel hoe het is om te crowdsurfen. De Benni Benassi cover Satisfaction die daarna gespeeld wordt, is getransformeerd tot een lekker groove metalnummer. Het lijkt Pantera wel, maar dan zonder dat oermannelijke. Als de bassist in een opwelling besluit om een stuk komkommer het publiek in te slingeren(dat zou Pantera ook nooit doen), komt het stuk precies neer op het hoofd van een meneer die verschrikt om zich heen begint te kijken. Wat kan het leven toch mooi zijn. Kan het mooier? Jawel. Blue Balls Boogie wordt ingezet. Het liedje is een ode aan al die treurige country zangers die je op hoezen van tweedehands LP’s ziet liggen in de kringloopwinkel. Met country twang, solo’s en zelfs een hardcore breakdown zorgt dit voor losse nekken en gelach. Zodra zanger Rectum weer bij adem is, meldt hij dat de gitarist vandaag jarig is. Het publiek wil bijna “lang zal hij leven” zingen, maar je bent gitarist of je bent het niet, dus scheurt hij er een solo doorheen die overloopt in het absurde maar geniaalste nummer op de plaat: Boulanger (People ask me if I’m gay/ I’m just at the boulanger). De single Foxx I’m In Love knalt daarna lekker door de speakers en alsof het nog niet genoeg is, wordt daarna het metalnummer Thus Spoke Mr. Rectum ingezet. Afsluiter Vaseline is een perfecte einde voor een optreden door een band die rockt als een lekkere natte nauwe opening. Zonder vislucht.

Op een schaal van 1 tot 10:

9