Stuik is een nieuwe Belgisch-Limburgse stonerband met roots in Splendidula. Hun eerste album werd In Sanity gedoopt en is pas uit.
Nadat Peter Chromiak (de bassist van Splendidula) in 2022 overleed, besloten de gitaristen Pieter en David om die band te verlaten. Rond dezelfde tijd viel ook Solenoid uit elkaar, de band van Patrick, de eerste drummer van Splendidula. Ze begonnen al snel plannen te maken om samen met Nina Vandegoor een nieuw project te starten. Nina werd vervangen door Jana (op bas en vocals) en zo stond Stuik in de startblokken. Een reeks demo’s werden verdeeld onder vrienden en na een aantal concerten werd besloten om een album op te nemen. In Sanity werd opgenomen in de Jupiter Studios en is gemixed door Koenraad Foesters (Hedonist, Sons of a Wanted Man, Mordkaul, …). Als Stuik kiest deze band resoluut voor stoner, maar toch met duidelijke invloeden van punk, sludge, en psychedelic rock. Het is naar eigen zeggen iets voor fans van Red Fang, Mastodon en Kyuss en dat is niet ver naast de waarheid. Zelf willen we daar nog Sleep, Soundgarden en de tristesse van een Monolord aan toevoegen. Er komen ook flarden van doom, fuzz en grunge langs, maar dat zijn toch allemaal genres uit dezelfde grote familie.
Het leuke aan deze nieuwe band is de wisselende zang. Peter en Jana hebben beiden een stem die mooi bij de stevige gitaren kleurt. Het groepsgeluid is massief en misschien eerder stuwend en pompend dan echt thunderin’. Er kleeft vaak een dikke laag sadness en gloom aan deze muziek. Een beetje de emotionele lading die we vaak in postmetal aantreffen, maar dan vertaald in progressieve en massieve stoner.
In Sanity heeft een constante kwaliteit. Roots springt er wat uit met een pittiger tempo, Stilted is zelfs galopperend (na een heel slepende intro). Loosen The Noose heeft dan weer leuke tempowisselingen. De songopbouw zit altijd wel goed en ze spelen al eens graag met de spanningsboog bij Stuik. Zoals wel vaker in de stoner gaat er meer aandacht (tijd en ruimte) naar de muziek dan naar de lyrics. Er zijn bands in het genre die met sterke, meezingbare refreinen of catch phrases werken. Dat doet Stuik niet op elke track.
De hoogtepunten zijn voor mij albumafsluiter Alone and Alive, de rollin’ fuzz-psych van Lucid Haze en het stuwende Foolishness. Dit wordt een band om in de gaten te houden.
https://stuik.bandcamp.com/album/in-sanity