Het uit Hamburg afkomstige instrumentale doom/postmetal trio Shakhtyor is met Simulacron toe aan hun derde langspeler. Eens kijken wat de heren uit het Venetië van het Noorden te bieden hebben.
Het feest begint meteen goed met het titelnummer. Loodzware Black Sabbath/St Vitus-achtige riffs worden afgewisseld met sfeervolle postmetal-achtige passages en een enkele zwartmetalen blastpartij, waarbij allerlei gesproken tekstfragmenten het een en ander een gitzwart tintje geven. Bij Das Sechtse Siegel speelt de band de muzikale variant van een naderende apocalypse, inclusief sfeervolle hoorns, en wordt de psychedelische kant van Shakhtyor prominenter.
Alone vormt een rustpunt en is in feite een psychedelische soundscape met verschillende filmfragmenten. Op Wolfmannsgehau gaat men meer de postmetal-kant op en doet het nummer denken aan het betere werk van Russian Circles en Cult Of Luna. Een heerlijk ronkende baslijn geeft het nummer een rafelig jaren zeventig-randje. Letzte Schleuse is een soundscape met het claustrofobische sfeertje van Das Boot en op het afsluitende Electric H laat de band een verrassend melodieuze kant horen, om vervolgens de inktzwarte zwartmetalen diepten in te duiken, blastpartijen en gebrul incluis. Een passend einde van een indrukwekkende plaat.
Met Simulacron heeft Shakhtyor een loodzware doch verrassend originele en gevarieerde doom/postmetal-plaat afgeleverd. Een aanrader voor liefhebbers van het stevige werk.