Ondanks de toenemende dreiging van het coronavirus is de zaal van 013 goed gevuld op donderdagavond. Dat geeft meteen een antwoord op de vraag: zou jij je leven geven om naar een concert van de Australian Pink Floyd Show te gaan? Tenminste, volgens het nieuws moeten we daarvan uitgaan. Gelukkig staan de steengoede artiesten uit the land down under toch gewoon op het podium.

Elk jaar zijn ze in 013 te zien: de muzikanten van de Australian Pink Floyd Show. Ze staan bekend als de beste Floyd-tributeband en die titel moeten ze constant verdedigen. Vorig jaar viel het op dat de artiesten zichzelf een beetje probeerden weg te cijferen en de muziek voor zich wilden laten spreken. Daar zorgden de donkere outfits en de fantastische show wel voor. Toch leken er dit jaar wat dingetjes te missen in die show, vergeleken met eerdere jaren. Toeschouwers die niet jaarlijks gaan zullen dit niet gemerkt hebben, en degenen die wel jaarlijks terugkeren zullen het waarschijnlijk absoluut niet storend vinden, maar er misten wel wat kleine dingetjes.

Wat de reden daarvan is, daar kunnen we alleen maar naar gissen. Erg belangrijk is het ook niet. Het meest opvallende verschil met vorig jaar was de afwezigheid van de leraar pop tijdens het nummer ‘Another Brick In The Wall’. Dat was toch wel een erg gave toevoeging die zorgde voor meer impact van zowel de track als de eigenaardige video die de band erbij heeft gemaakt. Wat wel een positief verschil is, is dat de artiesten zelf wat meer naar voren treden dit keer. Er is meer connectie met het publiek en ze maken kenbaar wat ze kunnen. De saxofoon-speler onder hen wordt zelfs in één van de video’s geïntegreerd, waarna hij in dezelfde kleding het podium op komt. Een aangename toevoeging aan de show die hen veel sympathie oplevert.

De video’s die tijdens de performance worden getoond zijn voor een deel weer anders dan het jaar ervoor. Die creativiteit heeft een positief effect op het publiek, vooral omdat veel van hen waarschijnlijk jaarlijks terugkeren om de band te zien spelen. Na elk nummer komt er luid applaus en er wordt fanatiek meegezongen en gedanst op de bekende tracks van Pink Floyd. De zangeressen die het prachtige stuk in ‘The Great Gig In The Sky’ zingen, krijgen ook een welverdiend applaus. Leuk om te zien dat ze de engel uit het nummer vertolkt laten worden door drie totaal verschillende zangstemmen. Dus, ondanks het feit dat er een aantal dingen misten ten opzichte van het voorgaande jaar, is het een fantastische performance die alle missers weer vervangt met nieuwe succesvolle kenmerken.

Setlist – Obscured by clouds – When you’re in – In the flesh – Time – The great gig in the sky – Money – Us and them – What do you want from me – Keep talking – The happiest days of our lives – Another brick in the wal part 2 – Astronomy domine – Shine on you crazy diamond parts I-V – Wish you were here – Sheep – Mother – Sorrow – One of these days – Run like hell – (encore) Comfortably numb.