Dikke kans dat je nog nooit van deze Fins/Noorse band hebt gehoord. Toch spelen ze al sinds 2011. Totaal DIY, zonder compromis bouwden Timo Silvola & Tony Gonzahl hun reputatie op. Toch bleven ze redelijk underground. Jammer, want de minimalistische combinatie van slechts gitaar en drum zorgt voor een in-your-face, direct geluid. En dat zonder saai te worden of de creativiteit uit het oog te verliezen. Dit album op Loyal Blood Records zou echter zomaar hun doorbraak kunnen betekenen.

“Drink beer and fuck shit up” zo luidt de tekst van het eerste nummer, Cemetery Slopestyle. Moge dat een beeld zijn van het geluid dat je kunt verwachten. Opgefokte punk met een rock ‘n’ roll hart voor liefhebbes van Clutch, Refused maar ook een Turbonegro of Hellacopters.

Er zit zeker genoeg variatie in de tracks. Zo heeft Hairy Palms (jawel, over masturbatie) een dikke Queens Of The Stone Age swagger. Crop Circle Jerks is wat trager en combineert  wat Primus invloeden  met sludge erupties. Op Smokes heerst een party-achtig geluid in de sfeer van Kvelertak. Op Molten Pig horen we wat meer groove zonder aan snelheid en pit-mogelijkheden in te leveren. Nerve Salad kent een bijna psychedelische riff. Be Kind, Have Fun And Try To Die verrast met een prettig in het gehoor refreintje met dubbele vocals. Hydrophonic Youth heeft een stoner vibe. Als laatste heeft You Do The Meth (mooie woordspeling) wel wat Quicksand en Refused invloeden.

Hard, recalcitrant maar toch catchy en verrassend. Het kan blijkbaar, dat bewijst Barren Womb hier.