Heel wat bands claimen dat ze niet in één hokje te duwen zijn inzake genre of subgenre. Vaak lukt het voor een reviewer of willekeurige luisteraar dan nog wel om die band na een paar luisterbeurten toch in één of meer hokjes te duwen, of er een nieuw hokje voor uit te vinden. Bij de Belgische band Bloed ligt dat enigszins anders. Denk aan het vloerkleed waarop je het gezelschapsspel Twister speelt en dan is elke stip een ander genre, van death, sludge, industrial, glacial postmetal, psychedelic, cybernoise, drone, elektro-fuzz, blackmetal, deathgore en nog vijftien genres tot screamo-emocore. En beeld je dan een onctopus in die zomaar van de ene stip naar de andere gaat of er vijf tegelijk aanraakt. Dan heb je ongeveer het fenomeen Bloed.
Bloed’s debuutalbum Tranen is superintens, soms bloedstollend huiveringwekkend en tegelijk enorm meeslepend. Dit album dendert over je heen als een pletwals en mept je al bij het eerste nummer knock out. Heavy as fuck, vaak bijzonder agressief in de vocalen, bloedlink en met een sense of urgency die we al lang niet meer gehoord hebben. En dat allemaal ondanks of net dankzij de muzikale experimenteerdrift. Tranen is als album een rollercoaster, met gelukkig ook een paar rustpunten. Want het is pas door een paar keer gas terug te nemen dat je de luisteraar laat beseffen hoe hard en intens je net daarvoor en net daarna aan het gaan bent.
Bloed zit op Dunk!Records hoewel de Consouling Souns-familie of de Church of Ra misschien nog net iets beter had gepast. Denk aan de sfeer van Amenra, Wiegedood, Eleanora, La Muerte, Brutus, Predatory Void en Gnaw Their Tongues. In iets exactere bandreferenties denken we aan een cocktail – noem het een molotovcocktail – van Nine Inch Nails, Amenra en Mr Bungle.
Nog enkele weetjes. De band noemt zichzelf Bloed omdat de bloedband de belangrijkste is voor de bandleden. Het trio bestaat uit twee broers en hun zus. De twee broers zitten ook in de band Mother en zus Fieke speelt ook bij Lightspeed en Ratmosphere. En elke songtitel van het album Tranen is een woord waar je ‘bloed’ kan aan toevoegen. Mijn top drie van Tranen is Verlies II, Neus en Bad.
Ze stonden vorige maand nog op Left of the Dial in Rotterdam, maar voorlopig staan geen nieuwe concerten op de agenda in Nederland, wel op interessante festivals in Vlaanderen zoals op het Dunk!Fest in Zottegem (B) en Samhain in Antwerpen (B).
https://bloedband.bandcamp.com/album/tranen