Sinds enige tijd gebruikt de Effenaar het gezellige Café Wilhelmina om shows te programmeren van artiesten die misschien hun eigen zaal niet volkrijgen of het gewoon beter doen in een andere sfeer. Chuck Ragan is daar vanavond het perfect voorbeeld van. Misschien krijgt hij de Effenaar niet vol, hij staat wel in een uitverkocht café vanavond. Terecht, want deze man staat garant voor folk punk/rock van hoge kwaliteit.
Door de drukte is het bloedheet in de zaal. Het zweet gutst van Chuck af bij zijn passievolle set. Naast hem staat een grote doos vol T-shirts. Gitaarkoffers omringen hem. Het geeft de show een intiemer sfeertje.
Ik ken Chuck beter met baard, maar daar heeft hij afstand van gedaan. Het zorgt ervoor dat zijn markante hoofd en emoties nog beter zichtbaar zijn. Hij gooit zijn hele lijf in de strijd als hij, spelend op zijn gitaar de nummers zingt. Soms neemt hij een akoestische gitaar daarvoor, soms een elektrische. Meestal speelt hij met plectrum, een enkele keer met zijn vingers. Dat doet hij met zoveel kracht dat er uiteindelijk een snaar breekt. Gelukkig is er een technicus in de buurt om, terwijl hij verder speelt op akoestische gitaar, er een nieuwe snaar op te monteren.
Het tempo blijft er lekker in zitten en er komt een grote hoeveelheid nummers voorbij, van eigen nummers als Rotterdam (hij is tenslotte in Nederland), Meet You In The Middle en Wake With You én van de band die hem bekend maakte, Hot Water Music. Eigenlijk ook eigen nummers zou je kunnen stellen. De bindteksten beperken zich grotendeels tot uitspraken als “everybody doing all right” en “thank you so much”. Tot hij een langere speech geeft over hoe open en fijn deze scene is. De integriteit is duidelijk hoorbaar én zichtbaar.
Het is verbazingwekkend hoe Chuck gewoon anderhalf uur lang aan een stuk kan blijven spelen en zingen. Die rauwe, doorleefde stem klinkt prachtig in deze kleinere zaal. Die stem zit altijd net een beetje tegen breken aan, maar dat gebeurt nooit. Je voelt elk woord dat hij zingt.
Het publiek hangt de hele avond aan zijn lippen. Een grote fan zingt nog een stukje mee met een nummer en laat een biertje bij Chuck achter. Ook zijn er stroopwafels achtergelaten voor hem. Die fans hebben ook na de show geluk. Chuck blijft ontzettend lang hangen in de zaal om iedereen de hand te schudden, op de foto te gaan of merch te signeren.