Home » 5 jaar vzw Ondergrond – The Pit’s (Kortrijk, België) 13/11/26

5 jaar vzw Ondergrond – The Pit’s (Kortrijk, België) 13/11/26

door Filip van der Linden
28 views 7 minuten leestijd

Drie interessante instrumentale postmetalbands op één avond. Dat stond er op het programma op vrijdag de dertiende november in The Pit’s in Kortrijk (B). Drie bands mochten hun bandnaam bijschrijven op de knalrode muur achter het podium. Of ze ook de vele andere Pit’s-tradities volgden (een foto van de band die uit het hoekraam boven de ingang hangt, …), dat hebben we niet kunnen controleren.

Misschien eerst een paar zinnen over de organisator van de avond. De Vlaamse vzw Ondergrond vierde zijn vijfde verjaardag. Toen duidelijk werd dat corona niet snel weg zou gaan, hebben een handvol mensen vergaderd – op afstand – in de tuin van één van de oprichters. Het team zag dat alle concerten stilvielen en dat daardoor bands hun merch niet meer verkocht kregen. Daarop startten ze een online-platform waarop bands die geen (of een bescheiden) label hebben hun CD’s, tapes en vinyl kunnen aanbieden. Later, na corona, trokken de Ondergronders ook naar festivalletjes om daar als standhouder hun waren te slijten. Op die vijf jaar hebben ze zo met de verkoop alles bij elkaar een omzet van maar liefst 25.000 euro gerealiseerd die integraal doorgestort werd naar de bands (dus gerekend zonder portkosten). Daarnaast waren er Ondergrond-projecten als Zielentroost waarbij artiesten en anderen openlijk praatten over mentaal welzijn en psychisch lijden. Colin van de wereldbekende postmetalband Amenra was zo gecharmeerd door Zielentroost dat hij als bedankje met Amenra kwam spelen in de daarvoor veel en veel te kleine The Pits’s. Ondergrond neemt daarnaast nog heel wat werk over om de gratis Face Your Underground-samplers te produceren en te distribueren. Daar staan sinds enige tijd naast het kruim van de Belgische metal-scene ook al vaak Nederlandse bands op. Zelf concerten organiseren doen ze slechts bij uitzondering, maar Ondergrond werkt wel graag samen met onder meer No Name Collective, Gullegem Metal Fest en Bang Zoom Noise Poductions. Het werd in The Pit’s al bij al een bescheiden feestje, ook al omdat er niet zo gek veel volk binnen kan in The Pit’s. De bedankjes van bands en publiek waren die avond heel gemeend. We kunnen ons de Belgische metal-scene niet langer voorstellen zonder vzw Ondergrond.

Over naar de bands, dan. Kraeng is een sludge/stoner-band in duo-vorm, zonder vocalen (op die ene oerschreeuw van de drummer na). Behalve sludge, slepende doom en soms galopperende stoner horen we nog wat death in de tracks, maar vooral toch de eerste twee van de aangehaalde genres. Mij doet het wat denken aan TankZilla, zonder de vocalen, en nog meer aan Wall, de band van de broers Cole uit Oxford, die je misschien kent van de progressive sludge/stonerband Desert Storm. Op hun eigen website omschrijft Kraeng zich als makers van muziek die broeken doet trillen en oren doet bloeden. De band is actief sinds 2024 en gitarist/bassist Iwein heeft naast Kraeng nog de soloprojectjes Humanity Defiled (death) en Doodsangst (black). De band heeft in zijn korte bestaan al flink zijn sporen verdiend in het Belgische clubcircuit. Zopas speelden ze nog als support van de Franse postmetalband Could Seed in België. De riffs, grooves en bulderende drums van Kraeng maakten best wel indruk op het publiek. Maar dat de zaallichten gewoon aan bleven, temperde de sfeer wel. Wat meer mysterie en een paar goedgemikte visuals of gewoon al een backdrop hadden een wereld van verschil kunnen maken. Dit is een veelbelovend duo. Benieuwd wat ze in hun mars hebben als ze in de studio zitten voor opnames.

Tarmak dan. Deze Gentse band stond al even op ons verlanglijstje na onze lovende review van hun album Delete To Proceed en het daaropvolgende interview met de bandleden. Ook deze band is volledig instrumentaal.  Muzikaal zit Tarmak ergens tussen cinematografische postrock en zwaardere postmetal, met veel aandacht voor spanning, groove en contrast. De muziek is op zich al heel beeldrijk en in hun clips voegen ze daar online nog een visuele dimensie aan toe. Live vertalen ze dat met leuke visuals, waarbij de kosmos en de melkweg vaak lijken terug te keren. Omdat de band het graag helemaal donker heeft en omdat tegelijk de vingerzetting op de halzen van de bas en gitaren heel belangrijk zijn, werken ze met op het instrument gemonteerde lichtjes die dan door het bewegen van de gitaren nog een extra visueel element vormen. Tarmak was van plan om vijf tracks te spelen van Delete To Proceed. Het werden er uiteindelijk slechts vier. Dat zit zo. The Pit’s ligt in een dichtbebouwde volksbuurt en voor de rust van de buren stoppen alle concerten omstreeks 22 u. Drie bands programmeren in evenveel uren, dat is dan een uitdaging, ook al omdat The Pit’s niet echt een backstage heeft. Alle instrumenten van de vorige band moeten door het publiek naar buiten voordat de volgende band kan opzetten en soundchecken. De drie bands speelden dan wel op hetzelfde drumstel, wat logistiek een groot verschil maakt, toch moesten twee bands hun set inkorten door de opgelegde avondklok. Wat we dan gezien of eerder gehoord hebben van Tarmak was top. Heel strak gespeeld, soms met net iets meer power dan op de opnames. De visuals voegen live inderdaad nog wel iets toe. De reacties van het publiek in Kortrijk waren enthousiast. Hadden ze CD’s of vinyl meegehad, ze hadden die vlot kunnen verkopen. Inzake vinyl is er overigens goed nieuws bij Tarmak. Ze hebben een productie- en distributiedeal met Dunk!Records voor de vinylversie van Delete To Proceed. Dat doet de fans van deze band al dromen van aansluitend een passage op het Dunk!Fest in Zottegem.

Turpentine Valley is al lang geen onbekende meer voor wie Rockportaal al enige tijd volgt. Deze instrumentale postmetalband is nog bezig met de Veuel-tournee. Vier maanden voor ze in The Pit’s stonden, speelden ze nog op het podium van Alcatraz. Twee keer kort na elkaar in Kortrijk dus, maar de dimensies kunnen niet groter van elkaar verschillen dan deze twee. Ik vermoed dat als je elke vierkante centimeter vloeroppervlakte van de hele Pit’s bij elkaar optelt, dat je dan nog niet komt aan de vloeroppervlakte van het grote Alcatraz-podium. Daar had dit trio uit Vlaanderen geen problemen mee. Ze wisselen vlot grote en kleine podia met elkaar af en The Pit’s stond nog op hun wishlist. Ook in Nederland begint het steeds vlotter te lopen voor Turpentine Valley. De avond voor Kortrijk stonden ze nog in De Nieuwe Nor in Heerlen met hun land- en labelgenoten van Ka’Una. Op 18 december staan ze alweer in Vlaarindgen (Kroepoekfabriek) als support van Hippotraktor. Naar goede traditie speelde Turpentine Valley in The Pit’s een heel intense en bevlogen set. We hebben het zelden anders gezien bij deze instrumentale postmetalband. Thomas en Kristof gingen zo op in hunmuziek dat ze voor het podium kwamen spelen, waardoor er nog minder ruimte overbleef voor het publiek. Dat ook hun set met één nummer (List) ingekort werd, zette een beetje een domper op de vreugde, maar alle begrip voor goed nabuurschap.

Ook Turpentine Valley heeft interessant nieuws te melden. Joey Zampella van de bekende Amerikaanse metalband Life of Agony heeft een alternatieve versie/mix gemaakt van Pando, de eerste single van Veuel en de hardste track van het album. Zampella is behalve gitarist in Life of Agony ook nog producer voor andere bands. Toen hij begin dit jaar Pando hoorde, was hij daar zo van onder de indruk dat hij er zelf mee aan de slag wou. De band is heel blij met de nieuwe versie. “Wij groeiden op met de muziek van Life Of Agony”, klinkt het bij de Turpentine Valley-bandleden, “en dus is het uiteraard een grote eer voor ons om één van onze jeugdidolen aan de slag te zien gaan met een nummer van ons.” Het nummer komt digitaal uit op de klassieke streamingdiensten, met een eigen video. Die vind je natuurlijk hieronder.

Kijk ook eens naar