Potverdorie, maar liefst vier bands op een gewone zondagavond! Je zou er bijna het pestweer van vergeten. Onder de paraplu van The Hell On Earth Tour komt het neusje van de rottende zalm vanavond voorbij in Dynamo. Daar zijn geen oordopjes tegen bestand!

Cytotoxin heeft het showelement hoog in het vaandel staan. Niet alleen staan er een paar TL-buizen met fluorlicht op het podium, de vocalist betreedt het podium met een groot vat radioactief afval. Nou ja, dat moet het dan toch voorstellen. Een beetje lachwekkend is het eigenlijk wel. Maar goed, ik kan het op zich wel waarderen als een band zijn best doet een show-element toe te voegen aan hun optreden, zeker als dat in lijn met hun muziek ligt. Aangezien de heren zoals ze zelf zeggen Chernobyl death metal spelen is het dat dus zeker.

Frontman Grimo is een beetje eng eigenlijk. Met zijn hoekige kaken en gespierde lichaam lijkt hij meer op een Ken-pop dan een echt mens. Indrukwekkende gestalte, en zijn gebrul doet daar niet voor onder.

Ook leuk bedacht zijn het rotonde verkeersbord dat Grimo toont om een circle pit aan te moedigen en het feit dat Grimo met zijn vat in de hand het publiek in gaat om de boel nog eens extra op te hitsen. Slimme zet om deze band als opener neer te zetten, de stemming zit er zo al lekker in.

Het is echter niet dat Benighted een opener nodig had. De populariteit van deze Franse band is af te lezen aan de gezichten van het publiek. Zo mogelijk nog een potje bruter dan Cyotoxin en met meer piq squeals dan op de set van K3 en De Drie Biggetjes krijgen ze de zaal moeiteloos in beweging. Songs als Teeth and Hatred en Martyr zijn dan ook nummers van het opzwepende, knoerharde soort dat de moshpit wel een wilde moet worden.

De geluidsman heeft besloten te kloten met zanger Julien Truchan door zijn stemgeluid te vervormen naar Alvin & The Chipmunks niveau. En hij besluit dat ook niet op te geven. Elke intro moet Julien tegen de slappe lach vechten. Een onbedoeld positief effect is dat het contrast tussen dat grappige stemmetje en de brute vocals de nummers extra krachtig maken.

Cryptopsy heeft ongetwijfeld het meest old school death metal geluid van de avond. Net wat meer groove, meer grunt dan squeals en meer melodieuze riffs. Lekkere muziek waarbij het headbangen net zoveel aandacht krijgt als de circle pits. Deze mannen draaien al 30 jaar mee en dat is te horen en te zien. Niet de grootste show, wel bijzonder veel vakmanschap.

Aborted, het beste uit België dat niet Trappist is mag dan als laatste laten horen hoe heavy heavy muziek kan zijn. Frontman Sven spreekt het publiek soms in het Nederlands, soms in het Engels aan. Op zich een goed idee, want er zijn toch zeker een aantal bezoekers van buiten onze grens. Hij weet ook mooi de draak te steken met typische Nederlandse publiek taferelen als het roepen van “Speuluh!!” bij de intro’s van de nummers. Ook maakt hij Benighted’s Julien nog een beetje belachelijk omdat die tijdens zijn optreden normaal geen schoenen draagt, maar als hij een deuntje meezingt wel. Die geestige kwinkslag valt niet te bespeuren in de allesvernietigende brute death metal aanval die ze over de zaal uitrollen. Man, dat klinkt lekker hard!  In de moshpit vliegen de mensen werkelijk in het rond nu terwijl daaromheen de nekwervels het zwaar te verduren krijgen en de haren in het rond zwiepen.

Bruut, bruter, bruutst. Dat was het vanavond. Maar ook zeker technisch goed, met een uitstekend geluid en een enthousiast publiek. Zeker een waardige afsluiter van deze tour.