Lekker hoor, een avondje Dynamo weer! Natuurlijk wel na eerst een snelle temperatuurcheck, op een stoeltje en met bier uit blik, in plaats van uit de tap. Dat mag echter de pret niet drukken. Autarkh is een ambitieuze clubtour gestart in Nederland, met een wisselend,  veelbelovend voorprogramma. Vanavond dus hun eerste show in Dynamo.

De opener van de avond, Encrypted Apocrypha,  is een vrij nieuwe band. Ontstaan uit de Metal Factory opleiding maakt deze band naar eigen zeggen “modern cinematic deathcore.” Het gehoornde beestje kan maar een naam hebben. De kracht van deze band zit hem in de combinatie van bruut death metal geweld met soundscapes, feeërieke keys en lieflijk gezang. De belichting en theatrale presentatie ondersteunt dat perfect.

De technische vaardigheden van de bandleden zijn van hoog niveau. Van brute riffs tot snel shred-werk, alles komt voorbij. De podium presentatie is van hoog niveau. Als er geheadbangd moet worden, wordt er ook strak tegelijk geheadbangd. Er staan flink wat muzikanten op het podium, maar het is echt één geheel.

Intrigerend is het intermezzo waar keyboardist/zangeres Luna Obsidia even alleen op het podium staat. Met haar kwetsbare vocalen plaatst zij een rustpuntje in de set die, op het moment dat de rest van de band terugkeert,  de bruutheid versterkt.

We gaan van deze band zeker meer zien en horen!

De eenheid die ik zag bij Encrypted Apocrypha mis ik helaas bij Autarkh. Het is duidelijk dat de heren hun instrument prima beheersen. De sporen verdiend in bands als Dodecahedron zijn wat dat betreft zeker te horen. Probleemloos worden er hypnotiserende black metal riffs uit de mouw geschud. Het oogt en klinkt alleen niet altijd als één geheel.

In plaats van de traditionele drummer vinden we een bandlid achter een knoppentafel. Hij voorziet de black metal van elektronische beats. Het voegt echter niet veel toe omdat het daarvoor net wat te ver voor op de achtergrond staat. Een sterkere integratie met het gitaargeweld of een nog prominentere plaats in het totaal geluid zou de kracht en originaliteit van de band ten goede komen.

De zang overtuigt me ook niet echt. Vooral op de cleane stukken klinkt het haast een beetje vals.

Hoewel deze band zeker potentie heeft, lijkt het er op dat men iets te vroeg uit de oefenruimte is gekomen, om het podium te betreden. Des te meer omdat het op de plaat een stuk sterker klinkt. Ik ga zeker deze band nog eens live aanschouwen om te beoordelen of ze met verder optreden live uiteindelijk dat niveau weten te halen.