Even bijpraten met Guilherme Miranda en David Ellefson van DIETH

Het is alweer even geleden dat ik zanger/gitarist Guilherme Miranda (ex-Entombed A.D.) sprak tijdens de show van Nervosa, waar hij tourmanager voor was. Toen vertelde hij al over een spannend project waar hij mee bezig was, samen met de legendarische ex-Megadeth bassist David Ellefson. Nu is de band met drummer Michal Łysejko (ex-Decapitated) compleet en kwam onlangs het eerste album uit van DIETH. Op Graspop beleefde de band hun festivaldebuut. Ik sprak daar backstage met David en Guilherme.

Proficiat met het mooie optreden. Ik kreeg tranen in de ogen bij David’s vertolking van de ballad Walk With Me Forever. Was het spannend voor je om dat te zingen, tenslotte is de rol van zanger nieuw voor je.

David: Ja het is nieuw, maar we hebben wel wat warm-up shows gedaan eerder. Dit was wel ons festivaldebuut. Maar door die shows is de angst wel verdwenen zodat we gewoon echt van het festival kunnen genieten. Je moet gewoon in  het moment leven, ook al sta ik daar natuurlijk met dat nummer wel heel kwetsbaar te zijn. Maar we hebben de voorbereidingen gedaan die nodig zijn om het goed te kunnen brengen.

Wat ook wel uit de biografie van David blijkt, is dat hij altijd wel een manier vind om muziek te maken. Dat blijkt duidelijk ook voor de rest?

Guilherme: Ja, inderdaad. Ik en Michal hadden wat gemeenschappelijke vrienden en ik stuurde hem wat muziek waar ik mee bezig was. Ik wist dat als hij mee wilde werken dat om de juiste redenen zou zijn. Precies zo met Dave. Als hij ja zou zeggen is dat omdat hij de muziek heel goed vindt, niet omdat hij per se in een bandje wil spelen. We doen dit allemaal om de juiste redenen, we trekken graag met elkaar op en spelen deze nummers graag. Aanvankelijk dacht ik dit te doen als een soort samenwerking via internet gedurende de lockdown, maar uiteindelijk werd het een echte band.

Ik vind het wel mooi hoe er wel wat verrassingen in de nummers zitten en het niet allemaal gewoon rechtdoorzee death metal is.

David: Ja, we noemen het dieth metal in plaats van death metal. Over die naam hadden we even twijfels, tot we het logo zagen en verkocht waren.

Jullie zijn echt wel een band en geen project.

Guilherme: Ja, we kwamen voor het eerst samen in Gdansk, Polen in april en namen daar de eerste vide op. We ontdekten daar wel dat we elkaar echt mogen. We trekken graag samen op.

David: We sturen elkaar soms wel eens wat dingen door via het internet maar proberen zoveel mogelijk samen in één ruimte te zijn, meestal in Polen. En er komen nu steeds meer shows en festivals op ons pad, dat toont hoe belangrijk het is om als band samen te zijn. Zo werkt onze organisatie die we heavy metal noemen. Het is ook mooi dat we altijd ons best hebben gedaan anderen vooruit te helpen en deuren voor ze te openen, en dat ze dat nu ook voor ons doen.

Is het niet riskant nu nog een band te beginnen en te touren, met alle hoge kosten?

David: Ik  hoor daar veel bands over klagen. Weet je wat het is, je kunt op een bepaald moment gehecht raken aan bepaalde comforts. Maar ik had in de jaren negentig een manager die zei, als je linksaf gaat in het vliegtuig en eerste klas gaat zitten ga je zonder geld naar huis. Ga je rechtsaf en kies je voor tweede klas neem je wat geld mee naar huis voor de kerst. Ik heb natuurlijk zeer succesvolle jaren gehad waarin ik me bepaalde extraatjes kon veroorloven. Soms is het dan moeilijk om de broekriem weer aan te trekken. Maar met deze band rijden we gewoon in een busje rond, met onze drummer achter het stuur. Als je als band groot wordt kun je de ruimte kopen zodat je elkaar alleen maar een uurtje op het podium hoeft te zien. Wij kunnen ons nu niet permitteren niet goed met elkaar om te gaan. We vinden het gewoon heel leuk dit te doen en hebben ook veel uit eigen zak betaald. We hebben verschillende fases meegemaakt en hebben nu als gentlemen onze gitaren opgepakt om de muziek te maken die we willen. En dat plezier voelt het publiek ook. Wat een mooie manier om de zomer in te gaan.

Foto: Ton Dekkers (Interdepent Photography)

Related posts

Frank Turner: Ik slaap niet meer op de grond

Boskat: We proberen vanuit het hart, niet het brein te werken

Tusky: We hebben ervoor gekozen dat de focus nu vooral naar de muziek gaat