Hebi Katana is een Japanse doommetalband die flirt met stoner en nog wat andere genres. Hun nieuwe album hebben ze Imperfection genoemd. Er zitten misschien wel wat onvolmaaktheden in, maar voor de liefhebbers van doom, die al eens buiten de lijntjes durven kleuren dan, is dit een bijzonder aangenaam album.
Het album opent met Bon Nou, met punchy en gelopperende stoner. Daarna gaat het een heel stuk trager op Dead Horse Requiem. Doom-blues, doom-psych, doom meets funeral blues meets prog, … met ook nog eens een classic heavy metal intermezzo. Het is een track die behoorlijk wat kanten tegelijk opgaat, maar wel bijzonder leuk.
Praise The Shadows heeft opnieuw een lekker pompend ritme in de aanloop en gaat opnieuw meer naar de oldschool heavy metal dan naar doommetal. Doomed Echoes From Old Tree, het is een (naar het Engels vertaalde) songtitel zoals ze die enkel in Japan verzinnen, vermoed ik. Hier wel een slepend doom-ritme in de intro, maar als de vocalen invallen sturen die van Hebi Katana deze track dan weer naar de prog en garagepop van de jaren ’70 en daarna naar de begindagen van Black Sabbath.
Blood Spirit Rising dendert als je reinste desertrock-trein en is één van de betere tracks van dit album. Maar dan is de pret ook wel voorbij. Het album sluit af met Yu Gen en Yume Wa Kareno, twee tracks die ritme missen en waarvan de vocalen maar moeilijk kunnen overtuigen. Yu Gen heeft een intro van ruim twee minuten nodig voor er iets wezenlijks gebeurt en zelfs als de versterkers hun werk mogen doen, wordt al snel teruggegrepen naar het semi-akoestische van de lange intro. Yupe Wa Kareno bezwijkt bijna onder hetzelfde semi-akoestische gepingel maar heeft wel een paar leuke, superzware passages en – ergens voorbij de vijfde minuut – een heel nette gitaarsolo.
Dit album van Hebi Katana is voor liefhebbers van stoner-laden doom die wel eens een risico durven nemen. Voor wie de imperfecties er graag zomaar bij neemt, is dit ear candy.