Het vorige bezoek van Kamelot aan Nederland is niet zo heel lang geleden. In september maakte de band nog live-opnames in 013 en vandaag is de formatie wederom te zien in ons land. Metalliefhebbers trekken dan ook massaal naar Nijmegen om de show van hun helden bij te wonen. 

Om de grote zaal van Doornroosje in de juiste sfeer te krijgen zijn er twee supportacts ingeschakeld. Allereerst mag het Oostenrijkse Visions Of Atlantis het podium bestijgen. Vol bravoure gaat de formatie van start en ondanks het relatief vroege tijdstip (19.00 uur) is het al behoorlijk druk. Visions of Atlantis speelt symfonische metal in de stijl van Within Temptation, Sonata Arctica en Nightwish, maar weet het publiek heel wat minder te boeien dan de eerder genoemde namen. De band bestaat als sinds 2000, maar hebben nog vrij veel te leren als het gaat om podiumpresentatie. Tussen de nummers door wil de band nog wel eens pijnlijke stiltes laten vallen en dat mag bij een band die al zo lang bestaat eigenlijk niet gebeuren. Helaas is door matige techniek de muziek veel te hard afgesteld en zijn de vocalen van de heer en dame op het podium bijna niet te verstaan. Muzikaal staat het wel als een huis, maar klinkt het ietwat clichématig. Om echt te overdonderen heb je meer in je mars nodig.

Uit een ander vaatje tapt de Zweedse band Evergrey. Het is progressieve metal wat de klok slaat en de heren laten geen moment onbenut om er een geweldige show van te maken. Geen pijnlijke stiltes en een goed opgebouwde show is wat men te zien krijgt in Doornroosje. Dit heeft ook meteen een positieve uitwerking op het publiek wat nu wel helemaal losgaat. De zware riffs, duistere teksten en ijzersterke drums zorgen er voor dat Doornroosje nu wel in de juiste stemming komt. Uiteraard speelt de band nummers van hun nieuwe album The Atlantic. Evergrey weet overigens ook wel hoe ze het publiek kunnen bespelen. Na ongeveer een half uur lijkt men alvast het einde van de show aan te kondigen, waardoor het publiek nog meer van zich laat horen en dat is meer dan terecht. Wat ligt het gitaargeweld heerlijk in het oor!

Het vorige bezoek van Kamelot aan Nederland stond in het teken van het nieuwe album The Shadow Theory en nu ongeveer een half jaar later is het wederom de muziek van deze geluidsdrager waar het allemaal om draait. Vol overtuiging gaat de metalband uit Tampa van start, waarbij aan het begin van de show de ogen meteen gericht zijn op zangeres Lauren Hart. De formatie trapt af met Phantom Divine en men ziet al snel dat het allemaal wel goed zit bij deze Amerikaanse groep. Alle registers worden opengetrokken en de lichtshow lijkt bijna niet in de zaal in Nijmegen te passen. Het podium is dan ook behoorlijk gevuld, Kamelot doet niet aan kleine compacte settings. De Amerikanen zijn enorm populair en de teksten worden volop meegezongen. Als de band dan ook vraagt wie er ook allemaal bij was in Tilburg gaan er vele handen de lucht in. Kennelijk wil Kamelot nog meer beeldmateriaal verzamelen, want ook nu worden er wat opnames gemaakt van het publiek en het podium. Aan enthousiasme van het publiek dan ook geen gebrek. Men eet uit hun hand.

De band zet een enorm strak getimede show neer en zoals vaker bij dit soort Amerikaanse producties is er weinig ruimte voor improvisatie. Alles is tot op de seconde op elkaar afgesteld, waardoor het een ietwat gelikte show lijkt. Soms misschien net wat te keurig binnen de lijntjes, alles volgens het draaiboek. Het is dan ook bijna gewoon een trucje dat wordt opgevoerd. Dit maakt de show er overigens niet minder door. De show van vandaag kent toch weer wat vernieuwing en zo horen de toeschouwers in Doornroosje voor het eerst de live-uitvoering van Vespertine en ziet iedereen ineens de zanger midden in de zaal op een verhoging staan om een nummer te vertolken. De band weet wel hoe men het publiek kan entertainen.

Natuurlijk mogen de nummers March of Mephisto en Amnesiac niet ontbreken en zien we opnieuw Lauren Hart het podium betreden.Zo is er altijd wel iets op het podium te beleven, maar mogen we wel stellen dat de drum- en keyboardsolo wel aan de lange kant zijn. De fans van Kamelot kun je veel beter vermaken met een lang uitgesponnen Forever, waarbij iedereen voluit mag meezingen. Er lijkt maar geen einde te komen aan deze singalong annex publieksfavoriet. Om de feestvreugde te verhogen laat met ook nog eens feestelijke versiering naar beneden dwarrelen.

Terwijl de band even het podium heeft verlaten zingt het publiek nog vrolijk verder. Velen staan met een brede glimlach te wachten op de terugkeer van  de Amerikanen, Het toegift bestaat slechts uit èèn track en men mag op Liar Liar nog eenmaal helemaal losgaan. Kamelot heeft zich dan ook vanavond weer van hun beste kant laten zien en stiekem zijn we nu wel erg nieuwsgierig wat er nu allemaal op die nieuwe dvd komt te staan!