Naar aanleiding van de release van het album Battlestation kreeg ik de gelegenheid om enkele vragen te stellen aan Lucie Sue.
Allereerst wil ik je feliciteren met het nieuwe album, ik vind het geweldig. Dank je wel.
Voldoet het album aan de jouw verwachtingen? Op welke nummers ben je trots als je ze nu terug luistert? Om eerlijk te zijn, ja, ik hou van dit album en ik ben er echt trots op. Het geeft precies weer hoe ik me voel op dit moment. Het ontketent een krachtige energie die me helpt verder te gaan. Wat de nummers op het album betreft, het zijn mijn kinderen en daar kan ik niet tussen kiezen. Ik hou van ze allemaal.
Op het album varieer je tussen diverse muziekstijlen en mengt ze af en toe door elkaar. Is er een genre waar je meer van houdt van dan andere genres? Ja, ik hou ervan om diverse invloeden te mixen. Metal, klassiek, traditionele muziek…om iets onverwachts te creëren. De nummers verschillen allemaal, in stemming en stijl. Geen nummer klinkt hetzelfde.
Ik hou van diversiteit en ik wil dat de luisteraars zich geen moment vervelen als ze naar dit album luisteren. Ik wil dat ze een soort reis beleven, een beetje zoals wanneer ik luister naar een album van Faith No More of Soundgarden.
Ik kan eigenlijk geen genrenaam plakken op de muziek die ik maak. Het is eigenlijk een mix van rock, metal, grunge en hardrock. Maar dat vind ik prima. Niets weerhoudt ons ervan om vast te houden aan één stijl. Al die stijlen hebben mij gevormd tot de persoon die ik vandaag ben.
Hoe componeer je de nummers, doen jullie het als band met z’n allen samen of ben jij juist degene die met de muziek en teksten komt? Ik componeer en schrijf alles zelf. Daarna is iedereen vrij om zijn eigen solo of partij te arrangeren of te verbeteren. Ik moet alleen zijn om me te concentreren, dingen uit te proberen of dingen ongedaan te maken. Ik denk niet dat ik ooit met anderen zou kunnen scrhrijven. Maar…wie weet!
Inspiratie kan eigenlijk overal vandaan komen. Van een liedje natuurlijk, maar ook van muziek in een reclame, het geluid van een machine of zelfs een woord dat ik tegenkom in een sportapp. Eigenlijk, hoe onwaarschijnlijker het is, hoe meer ik er van hou. Ik schrijf alles op mijn telefoon wat mij intrigeert of wat ik cool vind. Dan ga ik gewoon op de bank zitten met mijn gitaar en laat mijn vingers gaan.
Naar welke muziek luisterde je als tiener en wie heeft jou het meest geinspireerd? Faith No More, Alice In Chains, Soundgarden, Metallica, L7, Blind Melon, George Michael, Earth Wind & Fire, I Am (een Franse rapformatie), RATM, Pearl Jam en veel, veel meer.
Heb je er over nagedacht om in de nabije toekomst op te treden in Nederland? Ik zou het ZO graag willen en ik MOET het ook. Ik heb daar zoveel vrienden wonen. Ze zullen me ontvrienden als ik daar niet speel.
Wat is de grootste kick om in een band te spelen en succes te hebben? Als je op het podium staat, verspreidt je veel energie en emotie die je overdraagt aan het publiek. En het magische is dat het publiek die krachtige energie terug geeft, maar dan tien keer groter. Dat is een geweldig gevoel!
Wat zijn de plannen voor de nabije toekomst? We zijn hard bezig met het vinden van toekomstige concerten. We willen spelen, reizen, de wereld veroveren en nieuwe en geweldige mensen ontmoeten. We werken nauw samen met onze manager, onze boeker en natuurlijk oefenen we veel, allemaal samen.