De debuutplaat van Megaton Communion, Red Sky Warning, heb ik helemaal gemist, maar zal ik ook nog maar eens moeten checken. Dit is namelijk een behoorlijk heftig mengelmoesje van hard rock, desert rock en stoner rock (hun eigen woorden), en deze tweede plaat Three Of Cups kan me erg goed bevallen.
Dit trio kan een aardig muzikaal gruizig maar solide muurtje optrekken; natuurlijk komen de associaties met bands als Black Sabbath direct naar boven, maar ook de door de band zelf omschreven invloedsferen van Soundgarden, Kyuss, QOTSA en Tool zijn inderdaad duidelijk aanwezig. Een negental pakkende en kundig uitgevoerde woestijnkruipers staan er op dit album. De riff en drive van opener Evil Speak pakken direct en in de indringende groove zitten al direct wat ritmische extraatjes, die eigenlijk al voorspellen dat er nog meer moois op komst is. Zo kan Echo’s In Time je zeer smaakvol in iets rustiger, gedragen psych-sferen brengen, die ook wel wat de spacey kant op gaan (ik moet soms aan Kal-El denken). Halverwege echter, gaat de ritmesectie op avontuur; een boeiende afwerking, waar een broeierige solo het misschien zelfs nog intenser had kunnen maken. Die (freaky) solo is dan in Desert Centipede, ingeluid door een passende (te korte) bas lijn weer helemaal op zijn plaats, net als enkele details in (alweer) de ritmische invulling. In Embrace wordt de wisselwerking tussen vloeiende lijnen en hoekige componenten misschien wel het mooist samengebracht.
Een verrassend fijne plaat van een band die ik in de gaten moet gaan houden (en zoals gezegd, het debuut moet proberen te scoren). Platen van Black Doomba ben ik wel eens vaker naar op zoek geweest, maar die zijn niet altijd even gemakkelijk voorhanden hier aan de overkant van de grote plas. Hopelijk is straks deze nieuwe Megaton Communion wel op vinyl verkrijgbaar ergens hier.