Zoals een hoop progressieve rock bands in de jaren zeventig, wist ook Fruupp het grote publiek maar moeilijk te bereiken. Vijftig jaar geleden ging de band uit elkaar en leek het verhaal van de unieke band uit Belfast hier te eindigen. Toch werd deze wonderlijke muziek in leven gehouden door een groepje trouwe fans en kwam de band opnieuw in de belangstelling door een groep op Facebook. Het is dan ook bijzonder wat voort is gekomen uit die groep. Naast enkele merchandise albums, zoals t-shirts en buttons, verscheen het eerste officiële live-album van de band, Masquerading With Dawn, in 2022.
Deze groep bracht een hoop fans samen, hieruit ontstonden mooie vriendschappen en al snel bleek dat er binnen de groep een hoop muzikaal talent verborgen zat. Toen een originele tekening, gemaakt door Peter Farrelly, te koop werd aangeboden in de groep, ontstond het idee voor Solace. Het album is zowel een eerbetoon aan de overleden frontman, als een collaboratief project tussen originele leden Vincent McCusker, Martin Foye en fans van de band. Zo bracht de Duitse progressieve-rockband Argos eerder dit jaar het album Dr. Wilde’s Twilight Adventure uit, vernoemd naar het onuitgebrachte vijfde album van Fruupp. Ook vriend van de band Ian Wright speelde een belangrijke rol in de creatie van het album. Zo presenteert hij Fruupp’s Why onder zijn artiestennaam i-a-n en is zijn project Flight76 verantwoordelijk voor het titelnummer. Daarnaast produceerde hij het album, wat deze prachtige collectie nummers mooi overbrengt naar de luisteraar.
Nadat Fruupp uit elkaar ging, richtte McCusker de band Minx op. Hoewel het een compleet ander project is vergeleken met Fruupp, is een van de nummers uit die periode, I Don’t Think It’s Love, deels opnieuw opgenomen en gemixt. Het resultaat past verrassend goed bij de rest van het album. Minx is niet het enige Fruupp gerelateerde project, het waanzinnige Chasing After You is ook onderdeel van het album. MGM, een band waar Peter Farrelly onderdeel van uitmaakte, was actief in de jaren 80. Tijdens het doorspitten van de archieven kwamen meerdere opnamen van de band, evenals dat van een ander project genaamd Crowd, naar boven. Ik ben benieuwd of de rest van deze opnames ooit worden uitgebracht, op basis van Chasing After You ga ik er alvast vanuit dat ze het waard zijn om gehoord te worden.
Al deze hoogtepunten en dan heb ik nog geen aandacht besteed aan het nieuwe materiaal van Fruupp zelf. Het zou eigenlijk wereldnieuws moeten zijn in de progressieve rock kringen dat originele bandleden, drummer Martin Foye en gitarist Vincent McCusker, speciaal voor Solace opnieuw de studio in zijn gedoken. Het album opent met Peter Farrelly’s Introduction, waarmee hij echt tot de luisteraar lijkt te spreken..
Het van de A Twilight Adventure afkomstige box set, On A Clear Day is deels heropgenomen door Vincent en prachtig geremixt. Verloren detail uit de originele opname wordt hierdoor hersteld en naar voren gehaald, alsof je het nummer weer voor het eerst hoort. Een mooie toevoeging, zonder het origineel volledig te vervangen.
Tuesday Night at No 11 is ongetwijfeld het meest bijzondere werk op het album. Dit is het eerste volledig nieuwe Fruupp nummer in ruim vijftig jaar. Hoewel niet typisch Fruupp, laat het zien dat de band ook nu nog open staat om te experimenteren en te vernieuwen. De opbouw is prachtig, met een inleidende akoestische gitaar, die uiteindelijk ruimte maakt voor de herkenbare klassieke invloeden van de band. Ook tekstueel een perfecte toevoeging aan Solace.
Een trilogie vormend drietal nieuwe Fruupp opnamen vormen de afsluiter van het album. Hiervoor is Vincent’s vriend Matt gevraagd om de nummers te produceren, resulterend in een mooie presentatie. Het drietal Banshee Woman, The Steam Machine en Lament For Peter biedt een perfect eerbetoon en toont een duidelijk beeld van de richting die de band in zou gaan als ze nooit uit elkaar waren gegaan. Wat opvalt is hoe natuurlijk Foye zijn rol als drummer weer oppakt. Zijn unieke speelstijl is direct herkenbaar en springt er boven uit. Met name The Steam Machine krijgt hierdoor net een extra laag, waardoor het nummer energiek en overtuigend is. Het slot is een prachtig instrumentaal stuk, Lament For Peter. Dit eerbetoon heeft geen woorden nodig om te ontroeren.
Iedereen die bijgedragen heeft aan dit album mag trots zijn, van begin tot eind is dit een meesterlijke plaat met talenten uit verschillende hoeken. Het resultaat is een kwalitatief hoogstaand album met een variatie in stijlen die samen een uitstekend en consistent geheel vormen. Dat dit project de aandacht van Tim Bowness heeft gekregen is dan ook niet gek, hij zag ook hoe bijzonder het is om na vijftig jaar een nieuw Fruupp album te mogen horen, daarom is het album via Burning Shed beschikbaar. Geloof me, dit is essentieel in iedere serieuze platencollectie.