Zweedse powermetal met jaren tachtig old school metal invloeden.

Het vijfde album van Mean Streak bevat compromisloze metal. De invloeden van de band gaan ver terug, richting de jaren tachtig. Toch weet de band zich te onderscheiden, de metal klinkt niet old school, sterker nog, de band laat horen hoe de metal vandaag de dag moet klinken. Het nieuwe album klinkt overdonderend, elf nieuwe tracks geschreven door het duo Andersson / La Guerin. De band produceerde het album zelf, de mix is gedaan door Max Norman die in het verleden werkte met grote namen als Ozzy Osbourne, Megadeth, Lynch Mob en Y&T.

Het album opent met stevig gitaarwerk in het nummer Last Nail In The Coffin. De vocalen van gitarist/zanger Andy La Guerin rollen moeiteloos en vol overgave uit de speakers. Samen met gitarist Julian Erksson wordt er een solide muur van gitaar akkoorden neergezet. De band speelt op dit album in een andere samenstelling dan het voorgaande album. Bassist Peter Andersson en zanger/gitarist Andy La Guerin zijn nog steeds aanwezig, maar gitarist Thomas Johansson en drummer Jonas Kallsback zijn vervangen door respectievelijk Julian Eriksson en drummer Fredrik Skold.

De band lijkt in de composities een stap terug te hebben gedaan. Het vorige album Blind Faith uit 2017 was beter en klonk ook beter. Misschien dat de wisseling in de personele bezetting enige invloed heeft gehad. Aan de andere kant houdt de band vast aan de eigen muzikale koers en wordt er niet krampachtig naar iets nieuws gezocht. De beide gitaristen vullen elkaar goed aan en zorgen voor stevige riffs en goed in het gehoor liggende melodie lijnen. Ondertussen zorgt de combinatie van drum en bas voor een solide basis van waaruit beide gitaristen de nummers kunnen opbouwen.

Al met al haalt dit album zeker wel een ruime voldoende en voor liefhebbers is dit zeker een aanrader. Voor de fans is het even afwachten in welke richting de band zich gaat ontwikkelen.