Met Cuts liet het Zweedse Port Noir al horen uitstekend overweg te kunnen met sfeervolle progressieve rock met een moderne twist. Op The Dark We Keep ontwikkelt de band zich verder richting moderne metal. Zo is Ebb and Flow een nummer die doet denken aan een act als Deftones. Verder waart de sfeer van bands als Sleep Token en VOLA regelmatig door de muziek. Als geheel klinkt dit album mede door deze moderne metal invloed heftiger en explosiever dan de voorganger. De vaak laag gestemde gitaar staat vol in de mix. Daardoor eist het instrument regelmatig de hoofdrol op. Het drum en baswerk klinkt lekker stuwend. Dat geeft weer ruimte voor de gitaar en zang. Centraal in de muziek staat nog steeds de stem van Love Andersson. Zijn veelzijdige en melodieuze zang blijft altijd lekker in het gehoor klinken. Verder moet gezegd worden dat de nummers uitstekend in elkaar zitten. De elf melodieuze rockers kennen voldoende afwisseling en twists. Bovendien ontploft de boel regelmatig met gitaarerupties. Daardoor wordt de boel regelmatig wakker geschud. Luister bijvoorbeeld naar Burst en het snellere Reverie. Opvallend is dat ondanks die hardere aanpak de melodie en het pop gehalte aardig overeind blijft. Dat komt vooral door de melodie in de nummers, maar bovenal door de zang van Love. Hij laat zich namelijk, ook in de hardere stukken, niet verleiden tot geschreeuw. Hij blijft relatief rustig zijn ding doen. Het zorgt voor een mooi contrast in de muziek. Aan de andere kant mis je daardoor soms juist die brul of schreeuw. Hoewel Port Noir geen heel nieuwe paden betreedt doen ze wat ze doen goed. Niet elk nummer op The Dark We Keep is een hit. Voor de liefhebbers van het genre en de genoemde bands is dit album een luisterbeurt echter meer dan waard.