Home » Disfear – The Last Nail

Disfear – The Last Nail

door Raymond Westland
15 views 1 minuten leestijd

De aanloop naar The Last Nail van Disfear is een uitzonderlijk treurige. In de veertien jaar dat het gekost heeft om het album te schrijven en in te blikken, verloor de band drie van de vijf leden aan kanker. De overgebleven leden hebben besloten The Last Nail toch uit te brengen als een muzikaal tribuut aan Tomas Lindberg (vocalen), Marcus Andersson (drums) en Henke Frykman (bas).

Het goede nieuws is dat The Last Nail klinkt alsof de spreekwoordelijke duivel de band op te hielen zit. Stilistisch sluit het album naadloos aan bij zijn voorgangers Misantropic Generation (2003) en Live The Storm (2008).  Nummers als A Circle Of Disease, Early Graves en Oblivion Bound klinken heerlijk baldadig en geïnspireerd. Tomas Lindberg laat wederom horen waarom hij tot een van de meest iconische frontmannen van de Zweedse punk en metal wordt gezien.

De gitaarsolo’s op The Revenant en Shackled To Our Vice zijn messcherp en de ritmesectie geeft Open Tot The Night Within, Cyanide en The Last Nail In The Last Coffin On Earth een sublieme rock n’roll-groove die Lemmy Kilmister (rip) ongetwijfeld op waarde zou kunnen schatten. Ook het droge doch heldere productie van Kurt Ballou (Converge) zit The Last Nail als gegoten.

Met de wetenschap van nu zijn de songtitels helaas op een dieptrieste manier voorspellend van aard. Aan de andere kant is The Last Nail een ijzersterke laatste groet en tribuut aan de bandleden die veel te jong zijn overleden. De liefhebber weet genoeg!

Kijk ook eens naar