Royal Republic staat bekend als één van de moeilijkst te labelen bands ooit en daar zijn de mannen erg trots op. Zeker nu er een nieuw album gaat verschijnen op 31 mei 2019: Club Majesty. Vandaag spreek ik twee leden van de band: Per Andreasson en Jonas Almén. Het is mooi weer in Amsterdam, alleen een beetje winderig. Jonas probeert de wind te blokkeren met zijn jas, waar meteen een paar Batman-grappen door ontstaan en een gesprek over welke superheld ieder bandlid zou zijn. Ik heb het meteen naar mijn zin. Het is net alsof ik met oude vrienden sta te praten, waardoor ik bijna vergeet dat deze jongens deel zijn van een razend populaire band.

Ik heb veel gelezen over de voorgaande albums en jullie worden vaak beschreven als een band die niet te labelen valt. Hoe voelt het om de moeilijkst te labelen band ooit te zijn?

Jonas: Ik vind het goed. Het betekent dat wij totale artistieke vrijheid hebben.
Per: Ja dat zeker. En ik vind dat mensen een beetje af moeten stappen van de labels binnen de muziek. Misschien creëren we wel een eigen genre.
Jonas: Goede muziek is altijd goede muziek, we zijn geen rockband, het maakt niet uit welk genre we kiezen, we will rock it!
Per: We proberen ook de grenzen van elk genre een beetje te verleggen. We doen het niet bewust, maar als je te hard probeert bij een bepaald genre te horen, denk ik dat het altijd de muziek zal benadelen. We willen het een beetje losjes en creatief houden. We willen geen regels hebben voor wat we wel en niet kunnen doen met onze band. We willen bovenal gewoon lol hebben.

Jullie nieuwe album heeft een echte 80’s vibe. Zouden jullie hebben gewild dat jullie muziekcarrière was gestart in de jaren 80?

Jonas: Natuurlijk, dan hadden we miljoenen platen verkocht en zouden we nu rijk zijn. Dan zouden we dit interview in onze privé helikopter kunnen doen!
Per: Met dit album proberen we eigenlijk de 80’s terug te brengen. We weten dat we niet terug kunnen, dus proberen we de wereld er weer een beetje als de 80’s uit te laten zien.
Jonas: We zijn allemaal geboren in de jaren 80 en we zijn opgegroeid met de muziek. We luisteren nu naar allerlei muziek, maar er is iets aan de 80’s sound dat het erg aantrekkelijk maakt.
Per: Het was een goede tijd voor muziek en ik heb het gevoel dat de afgelopen jaren niet zo super creatief zijn geweest in de muziekwereld. Ik wil er niet negatief over zijn, maar ik zie de nummers van tegenwoordig geen echte klassiekers worden.

Zijn er muziekgenres die jullie absoluut niet zouden willen spelen?

Per: Trap.
Jonas: Yeah.
Per: Ja, daar hou ik het bij. Ik ben echt niet van de Trap Rap. Ik hou in principe wel van hiphop, maar het gaat nu een beetje de verkeerde richting in, vind ik. Er bestaat vast en zeker nog wel goede hiphop, maar ik ben denk ik gewoon te oud om het nog te kunnen vinden. Of om überhaupt nog de moeite te doen om ernaar te zoeken.
Jonas: Je kunt ze gewoon opzoeken op Spotify.
Per: Ik zou niet eens weten hoe ik die namen moet spellen.
Jonas: Ja, er staan allemaal dollartekens in enzo.

Wat is nou jullie favoriete kenmerk van de jaren 80 en de 80’s muziek?

Per: De vrijheid en het tekort aan limieten. Niemand vraagt: moeten we echt Michael Bolton met zijn lange haar op een paard door de oceaan laten rijden terwijl er een saxofoon solo speelt? Nee, ze deden het gewoon! Dat vind ik echt heel mooi. Je kunt alles doen. De muziekvideos hadden meer karakter. Het woord ‘cheesy’ kenden ze nog niet. Dat bestond toen gewoon niet.

Ik heb jullie nieuwe muziekvideo gezien. Het ziet er een beetje uit alsof jullie alle mogelijke visuele effecten gebruikt hebben.

Jonas: Ja behalve de adelaar, die miste ik wel.
Per: Die konden we niet betalen.
Jonas: Een geanimeerde adelaar laten maken voor een muziekvideo is erg duur tegenwoordig.

Als jullie een artiest uit de jaren 80 zouden zijn, wie zouden jullie dan zijn?

Per: Michael Bolton.
Jonas: Zeker weten Michael Bolton! Of Prince.
Per: Madonna. Ik weet het niet, ik kan niet kiezen. En Michael Jackson kan ik nu niet echt meer zeggen, aangezien we enige controverse willen vermijden. Zijn muziek is nog steeds geweldig, dat is wat telt.

Welk nummer van het nieuwe album is jullie favoriet?

Jonas: Anna-Leigh, omdat…
Per: Omdat het me aan Michael Bolton doet denken.
Jonas: Maar echt, als je het nummer hoort dan zie je meteen het paard voor je! Het gooit je regelrecht in het vuur.
Per: Ik vind Like A Lover erg goed, het is anders dan de rest van het album. Dat zijn meestal mijn favorieten, degenen die net iets anders zijn. Op dit album vind ik ze ook echt heel goed geworden.

Jullie komen uit Zweden. Jullie hebben inmiddels wel bijna de hele wereld over gereisd denk ik. Wat missen jullie altijd aan het thuisland wanneer jullie op tour zijn?

Per: Mijn eigen koffie. En mijn eigen toilet. En de bank van mijn hond.
Jonas: In Zweden kun je overal jouw creditcard gebruiken, dat is wel fijn.
Per: Ja, we zijn zowat een cashvrij land geworden. Als iemand 50 euro op straat ziet liggen zou niemand het oppakken omdat ze het waarschijnlijk niet zouden vertrouwen.

Hebben jullie bijnamen voor elkaar?

Jonas: Ik heb de meeste bijnamen.
Per: De leukste vind ik ‘titan-face-man’. Hij viel door een deur met zijn gezicht.
Jonas: We waren op een bruiloft en ik was erg zat. Toen ik naar huis ging gleed ik uit en viel ik door een glazen deur. Blijkbaar bleef ik ook gewoon staan, voordat ik opstond en naar binnen liep alsof er niks aan de hand was. De volgende dag was ik kwaad omdat ik niet wist wie de deur gesloopt had. Mijn vrouw vond het wel hilarisch, gelukkig.

Waardoor besloten jullie dat je muzikant wilde worden?

Jonas: Eigenlijk een vriend van me. Toen ik in groep acht zat vroeg hij of ik met hem gitaarles wilde gaan volgen. In de eerste les leerde ik de riff van I Was Made For Loving You van Kiss. Dat vond ik zo gaaf dat ik nooit meer gestopt ben.
Per: Ik heb nooit een keuze gehad denk ik. Er was nooit iets anders voor mij dan muziek.

Als jullie één ding in de wereld zouden kunnen veranderen, wat zou dat zijn?

Jonas: Ik zou een paar jaar terug willen gaan en de vervuiling stoppen.
Per: Ik zou vooral de gierigheid de wereld uit willen hebben, dat zorgt uiteindelijk voor alle echte problemen.

Wat waren jullie ervaringen met het schrijven van het album? Ging alles zoals jullie het wilden?

Per: Een Royal album schrijven is nooit een probleemloze ervaring. Het klinkt alsof we lol hebben, maar er is veel druk, dat maakt het minder leuk.

Zitten jullie altijd redelijk op dezelfde lijn in wat jullie willen voor een album?

Jonas: We hadden al wel een duidelijke visie voor hoe het album eruit zou komen te zien.
Per: We wisten wat we wilden, alleen de puntjes moesten nog op de i gezet worden. We kunnen erg efficient zijn daarin, in één dag kunnen we een nummer af hebben. Het probleem is dat we er zelf nog niet echt uit zijn wat nou een ‘Royal Republic nummer’ maakt. Uiteindelijk is de reden dat we albums maken ook dat we op tour kunnen, daar genieten we het meest van. Zonder het touren zouden we ook geen motivatie hebben om albums te schrijven.

Wat is het beste kenmerk van het nieuwe album?

Per: De dans-vibe. Het gebrek aan limieten.
Jonas: Ik vind het altijd spannend om de eerste impressie van fans te horen over het album, omdat al onze albums zo verschillend zijn.
Per: Die interactie met de fans is wel zeker het beste aspect van ons werk. De reactie zien die ze geven op onze nummers. Zo weet je dat je het goed doet als artiest.

Nog een laatste vraag. Stel: jullie tourbus strandt in the middle of nowhere en jullie worden belaagd door een seriemoordenaar. Wie gaat er als eerste dood?

Per: Ik zou Jonas naar buiten sturen om op onderzoek uit te gaan, net als in een slechte horrorfilm.
Jonas: Ik zou me verstoppen onder de bank. Dan zie ik alleen zijn voeten. En waarschijnlijk zou ik Per dan een scheet horen laten, want dat doet hij als hij nerveus is.
Per: Misschien jaag ik hem dan wel weg, dan ben ik de held van de dag. Adam zou zich helemaal kapot lachen.
Jonas: Hij is het grootste kind dat ik ooit heb ontmoet. Als je midden in de nacht een scheetgeluid zou maken met je tong, dan wordt hij wakker om er om te lachen.